Page 210

٢٠٠ وضو کرد و برخواند در شب نماز چو بشنید تعریفها از نیاز چو اتمام کرد آن نماز خدا بپوشید چشم و بدل مدعا که آید کنون ما تفی زود زود رسد زود و آید بدل کام شود چو در شب ندید آنچه بودش در دل ازین کرده خویشتن شد خجل برفت و بواعظ شکایت نمود نمازی که خواندم نیامد شود نه درواج چراغ و ایام نور نه از غیب هاتف عنایت فزود ز پاکان نباشد چنین ادعا ندارند در زهد خود مدعا بدانند پیدایش خویش و دین زهر عبادت بکیش و بدین همه وقت تقصیر آرند پیش شمارند بے کرده خود را زبیش نه چون ما که نارفته پیش از عمل طلب مزد داریم بیش از عمل نه بینیم اعمال و اطوار خویش همه وقت خواهیم زاندازه بیش نه بر کرده خویشتن یک نظر که این کرده آرد چو بار و ثمر طلب بیش و زاندازه بیرون طمع عمل اندک و از خدا فزون طمع کابینت و پنجم