Machine transcription
۱۵۳
در آن ملک بود آنچنان رسم و با که هر شام بندند بر شهر باب
ز مغرب شدی چون ادای نماز در شهر بر خلق می شد فراز
در شهر می بست دروازه بان بخلق از ترد و نماندی نشان
چو کردند آنشب ادای نماز ز مسجد برون گشت آنخلقت باز
بدروازه شهر کردند روی خلایق بچالاکی از چارسوی
دران لحظه گفت ابزاهد رفیق که بشتاب اکنون بسوی طریق
وگرنه شود بسته در این زمان گر انجا بمانیم باشد زیان
تو کوته نما این نماز و نیاز در شهر ورنه شود شب فراز
چو زاهد بداندر نماز از نیاز بمرده جوابی نفرمود باز
بناگاه دروازهابسته شد دل آن رفیق از الم خسته شد
فغان کرد کائی زاهد پارسا دلم را ز غم رنجه کردی چرا
بماندیم بیرون دروازه آه چه سازیم شب چاره و چیست راه
نمودم صداهای از حد فزون شنیدی ز مسجد نگشتی برون
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
