Page 11

هدایت نباشد بجز از خدا رو مستقیم آمد از کبریا صراطی که خوانی و را مستقیم نباشد بجز راهی قدیم بر او وگر هر که رفت از خطاء بگردد ز راه سعادت جدا کسی کو روان است در راه راست نعیم خدا بهر او از خداست بود نعمت حق ره مستقیم از آن سر مکش تا نگردی سقیم باین راه رو تا نه بینی عذاب نگردی گرفتار قهر و عقاب ز مغضوبی ایجاد و چار غضب در آنجا گرفت رنج و تعب بود ضال و گم کرده راه یقین نه آئین و مذهب بداند نه دین بنامش سزاوار حمد و ثناست ستایش نیایش بذاتش سزاست خدائی که مخلوق علم لدن پدیدار شد زو بیک حرف کن خلایق از و جمله پندار یافت از و هر کسی بهره و بار یافت همه کار هایش بیک صفت که باشد عبارت ازان معرفت همان معرفت را امانت نما ز نطف و کرم داد با انبیا