Machine transcription
۵
خدائی که بروی زر وی یقین یقین مومنا نراست از و قرین
خدائی که ربّ همه عالم اوست همه عالمین را هدایت ازوست
خدائی که رحمن بود هم رحیم بمومن بکافر رحیم و کریم
بود مالک یوم دین و جزا کزونیک و بد را جزا وسزا
عبادت سزاوار ذاتش بود که عابد غریق صفاتش بود
از انست کاین جمله خلق جهان خدا راست بینی ستائش کنان
بهر دل زحُبّش ولای دگر بهر سر برایش هوای دگر
عبادت کنند او را همه ستایش کنند او را همه
عبادت باو استعانت ازو بدنیا وعقبی اعانت از و
مدد گر نباشد از و آشکار دوام از کجا آورد روزگار
زغیرش مددخواستن کی سزاست اعانت همه چون ز نزد خداست
ازین است گراستعانت زغیر بجوید کسی ننگرد هیچ خیر
کسی تکیه کار با خویش بود توکّل بحق از ره پیش بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
