Page 107

۹۸ وَأَجْسَادُهُمْ نَخِيفَةٌ و جسدهای ایشان لاغر است بود جسم شان لاغر و بس نزار که دارند در سینه غمهای یار ندارند با نفس خود التفات وزان نیست در جسم ایشان ثبات صیام و قیام و ریاضات بیش همه وقت دارند عادت بخویش ازان جسم شان زار و محزون بود که جان خرم از فیض بیچون بود نخواهند تن پروری هیچگاه ریاضت نمایند بیگاه و گاه بخوردن ندارند شوقی مزید همه ذوق شان سوی حی مجید حکایت شنیدم یکی زاهد با صفا بشد میهمان یکی ز اغنیا در آن جایگه بود جمعی کثیر زاهل دول از شیر و وزیر چو از بهر زان سفره آراستند طعامی ز هر گونه پیراستند چو کرد اهل محفل با کل ابتدا نخورد از دگر چیز مرد خدا بیک نان خشک اکتفا کرد بس به الوان نعمت نبودش هوس