Page 82

را بحضرت خود راه ندهند لانهم جا بوا عجب علی عجب فباتو ابغضب علی غضب و بهیچ اشغال عمل نصب نفرمایند و از حضرت خودها برانند و در ممالک محروسه خودها نمانند اما براوشان را این نظر ندهند و این سعادت نبخشند بلکه اکثر کسان از غایت حرص جمع نمودن مال دنیا چنین خوانان و بد گهران را بخود راه داده و مقرب نموده شغل ها میفرمایند و از صحبت هندمندان و آزادگان و اهل معنی و فضل و رای زنان نیک و ناصحا خیر و عزیز نفسان و شریف گوهریان محروم می مانند و اگر بالفرض بنا دره این کسان بحضور حضرات ملوک و سلاطین باشند نا ملتفت و نا مقبول و منکوب بوده بحیله های گوناگون او را از نظر پادشاه بیندازند و بجرم ناکرده اش متهم سازند و نیز حضرات ملوک و سلاطین را بعد از ادای فرایض و واجبات اسلام هیچ طاعتی و عبادتی بهتر و فاضلتر از اشتغال بمصالح بنده گان خدا وند جل ذکره بودن و بصفت نصف و عدالت زیستن و بنظر شفقت و مرحمت در رعایا نگریستن نباشد که ومن یتول الله ورسوله والذین امنو فان حزب الله هم الغالبون و اگر پادشاه بسبب شغل طاعت نافله مصالح خلق خدا را فرو گذارد و صحاب حوال را محروم گرداند و از صلاح و فساد ملک بے خبر ماند و رعایای ضعیف را بدست ظلمه و خوانان سپارد و کار های ثغور بخل گذارد این آن جنس معصیتی باشد از جمله معاصی که هیچ معصیتی بدو نرسد جامع این حروف که عمر عزیز خویش را در پی ہوا و ہوس مصروف نموده میگوید که در عین جمع نمودن این رساله شبی در وقت سحر بعد از وضو بتلاوت مصحف شریف که ورد داشتم مشغول بودم در ان اثنا بعد از تلاوت پنج شش جزو خواب بچشم غلبه نمود ناگاہ بین النوم والیقظته دیدم که شخصی مبارک نورانی از دوستان حق که در جبهه مبارکش نور میتافت و دل از دیدار مبارک منورش بسے فرحت وسرور ره این آیه در رکوع قبل از رکوع ثلث جز اول است یعنی بدخال و سختی رسیده ۱۲ حت این آیت در رکوع ثلث جزے پنجم است ۱۲ متر بند نامے سلک کفار و بیجا ترس از وقعه های شرها و رخنه زدن و رخنه بستن ۱۲ ح