Page 73

۶۲ عن اخيه المؤمن كربة من كرب الدنيا نفس الله تعالى عليه فى الدنيا والآخرة والله فى عون العبد ما دام العبد فى عون اخيه المؤمن تنبيه بافضل القرآن وبهترين اقسام احسان آنکه نکوئی کند در حق کسانیکه ازیشان بدی دیده و از مضرت شان رنج ها کشیده باشد چنانکه بیت کتاب بوستان نخلبند بهارستان شیراز مصداق همین ست فرو بدی را بدی سهل باشد جزا : اگر مردی احسن الی من اساء وروى عن فضیل انه قال اعلموا ان احدا لو احسن الاحسان كله وكانت له دجاجة فاساء اليها لم يكن من المحسنين ، روى ان امرأة عذبت فى هرة حبستها فلم يطعمها الى ان ماتت وامرئة رحمها الله تعالى وغفر لها بسبب ان سقت كلباً عطشان بخفها وكان أويس القرنى يقتات من المزابل ويكتسى منها فتبعه يوماً كلب على مزبلة فقال له أويس كل مما يليک انا اكل مما يلينى ولا تنبحنى فان جزت الصراط فانا خير منك والا فانت خير منى يقول الفقير وذالك لان الانسان السعيد خير البرية والشقى شر البرية والكلب داخل فى البرية وهذا الكلام من مقام الانصاف فان اهل الحق لا يرون لا نفسهم فضلاً دلته امكانو يعدون من سواهم ايّاً مّا كان خيراً منهم دردسرب بهيمة خير من راكبها وهذا العلم اعطاهم الله لمراعات الحقوق مع جميع الحيوانات روم ۲۳۸ م ۲ فرد میازار موری که دانه کش ست : که جان دارد و جان شیرین خوش ست سیم ایتاء ذوی القربی و آن حق گذاری عموم رعایاست چه آنها بمثابه قریب - بلکہ بجای اهل وعیال اند چنانکه وصیت خواجه عالمص در آخر حیوة همین بوده که اقامو الصلوة وما ملكت ایمانکم یعنی نماز بچگانه را بر پای دارید و زیر دستان را نکو داشته میازارید پس سنت حسنه که در تخفیف رعایا و آسایش فقراء خلق الله در مملکت نهاده آید و هر پادشاه که تا انقراض عالم بدان عمل نماید ثواب آن همه را در دیوان عمل پادشاه اول که سنت حسنه نهاده نویسند ل مهم بمعنی اندوه ۱۲ سه این بیت در دو جا رابع جزو علت ه بمعنی ریزه ریزه هر چیزی هاء مک مزابل جمع مزبلة بفتح و بائ موحده ولام ردو تفتیح بمعنی جائے ریگین انداختن و پلیدی است انداختن ۶ هے آلت بمعنی پوشیدن ۱۳ ے تنبع بمعنی بانگ سگ مان شه قتات بروزن نبات ریزه نان را گویند وریزه بهر چیزی لانیز گفته اند ۱۲