Page 24

۱۷ الیهم و یبکی فقلت هذا صبی یتحسر علی ما فی ایدی الصبیان ولاشیئ معه فیلعب به فقلت ای بنی ما یبکیک اشتری لک من الجوز واللوز ما تلعب به مع الصبیان فرفع بصره الیّ وقال یا قلیل العقل ما للعب خلقنا فقلت فلما ذا خلقنا فقال للعلم والعبادة فقلت من این لک ذلک بارک الله فیک قال من قول الله تعالی افحسبتم انما خلقنا کم عبثا وانکم الینا لا ترجعون فقلت اراک حکیما فعظنی فقال ارالدنیا تجهز بالطلاق مشمّرة علی قدم وساق فلا الدنیا بباقیة لحی ولاحی علی الدنیا بباق فیا مغرورّ با لدنیا رویدا ومنها خذ لنفسک بالوثاق ثم رمق الی السماء بعینیه واشار الیها بکفیه و دموعه تنحدر علی خدیه و خرّ مغشیّا علیه فرفعت رأسه علی حجری ونفضت التراب عن وجهه بکی فلما افاق قلت ای بنی ماذل بک وانت صغیر قال الیک عنی یا بهلول انی رایت والدتی توقد النار بالحطب الکبار فلا تتقد الابا لصغار وانی اخشی ان اکون من صغار حطب جهنم قال فسلت عنه فقالوا ذاک من اولاد حسین بن علی رض قلت قد عجبت ان تکون هذه الثمرة الامن تلک الشجرة نفعنا الله به وبآبائه روح ۱ ع ۷ ح ۲ قیل للشبلی رح فی الدنیا اشغال و فی الاخرة اهوال فمتی النجاة قال رح دع اشغالها تا من اهوالها روح ۳ ۸۰ ح ۲ چه در اول رسیدن آدمی بسن تمیز و حد بلوغ اندیشه اهل وعیال و اندوه مال ومنال وخوف زوال ومحنت در دو بیماری و کلفت ضعف و پیری وعسرت ناداری ومشقت خواری مشکل احوال او بوده هر که را بینی غم چون سایه بدنبال وشادی مانند جمعیت دور از خیال انده نمیش ترن عالمگیر وعیش و خوشی پا در زنجیر بلا نا خوانده میاید و طرب نا رانده میرود نتیجه بدی نقد وثمره نیکی نسیه انچه باید مفقود و انچه نشاید موجود چنانکه آورده اند که شبی مطربی بخواب دید که در ایوان رفیعی بنزد صاحب دولتی سرود میگوید دانصاحب له این آیت در آخر سوره مؤمنون در رکوع ۲ بعد از رکوع ربع جزء ۲۱که بمعنی دامن برمیان زدن و چست شدن و کاری از تشمیر ۲ ته بالفتح والکسر بمعنی بنده ۳ که بالفتح سبک گریستن ۴ ح که بمعنی جاری شدن اشک از چشم ۱۲ ۵ مه جمع هول بمعنی ترسانیدن ۱۲ ح که بفتح میم بمعنی جای یافتن چیزی و محل حصول شی چنانچه ملک و اراضی و جاگیر و باغ و دکان و مزرعه که این همه محل حصول مال و زر هستند ۱۲ ح