Page 229

۲۱۱ بوقلمون ملوکانه مباهی و مفتخر و مسرور گرداند که تا موجب رغبت دیگران گردد فرد دلاور که باری تنور نمود * بباید بمقدارش اندر فزود * واگر شیوهٔ منهیهٔ ادبار و غفلت و حرام نمکی و بیخبری و جبانت و بیدلی قبلی که در نهاد اصلی خود ها و استند بر روی کار آورده از انها بظهور رسید که کل اناء یترشح بما فیه وصاحبان دولت و امرای مملکت هر سه را با تهور و جسارت و دلاوری و شجاعت انگاشته در فنون محاربه و قتال وصنوف معارکه و جدال یگانه زمانه می‌ پنداشتند قضا را هر سه درین معرکه سپر انداختند و مرکب صدق و اخلاص را نشناختند و هر سه بیکبارگی رو بتافتند و مصداق سیهزم الجمع و یولون الدبر خود را ظاهر و با هر ساختند و رو براه فرار نهاده و پوست سنگ بر کشیده از خرگوش در و بام در فرار پیش دستی کردند کانهم حمر مستنفر فرت من قسوره باید که آنها را بزجر و توبیخ سرزنش مالی و جانی را که رای صاحب دولت بدان رسد گرفتار گرداند که تا در میان هم چشم و اقران خوار و در میان خویش و قوم و تبار اہل دیار خود لایق اعتبار و شرمسار گردیده موجب عبرت دیگران گردو که یا ایها الذین امنوا اذا لقیتم الذین کفر وازحفاً فلا تولوهم الادبار ومن یولهم یومئذ دبره الا متحرفا لقتال او متحیزاً الى فئة فقد باء بغضب من الله وماوايه جهنم وبئس المصیر قطعه یکی را که بینی تو در جنگ پشت * بکش گرچه در مصافش نکشت * سواری که بنمود در جنگ پشت * نه خود را که نام آوران را بکشت * مخنث به از مرد شمشیر زن * که روز وغا سر بتا بدچوزن * و چون گناه و یا تقصیر خدمت از احاد ملازمان حضرت بظهور رسید و از فعل قبیح و کردار فضیح خود نادم و پشیمان گردیده که الندم توبة و خود را در ان معذور دانسته که بجهالت و نادانی از من سر زده و حجت دل پسند دل پذیر معقول با ثبات مدعائے بیگناهی خود آورده که قبول رای خداوندان عقل و هوش و خرد خردمندان حق نیوش گردیده که المعذورات تبیح المحظورات که از فعل قبیح وکردهٔ راہ بانگ بمعنی پشت دادن ۱۲ ح ۲ یعنی سیدنی ۱۲ ح ۳ بکسر جیم و با و کشید یدلام بمعنی خلقی ۱۲ ح ۴ ترشح بمعنی ترادیدن ۱۲ ۵ این آیت در رکوع قبل از رکوع نصف جز ۲۷ ۶ این آیت در رکوع ثلث جز ۲۹ ۷ یعنی تهدید و سرزنش ۱۲ ح ۸ یعنی خاندان و اولاد ۱۲ ح ۹ این آیت در رکوع بعد از رکوع ثلث جز ۹ *