Page 223

۲۰۸ سود و از باد بمشت پیمودن و آهن سرد بانگشت نرم نمودن بیش نخواهد بود الان قدند مت ولم ينفع الندام ومقر نمودن چنین کس بدان ماند که قلاده جواهر زواهر را زیب اعناق حمرکه اخص وارذل حیوانات اند نمایند و چون دُنیا محل حوادث است که کل يَوْم هو في شان و هیچکس نداند که حادثه چه وقت زاید و فتنه از کدام طرف آید و حاسدان بدخواه ان در کین و دشمنان دنیا و دین در کمین اند باید که بمقتضای آيه وافى هدايه دالياً خذ واحذرهم واسلحتهم ود الذين كفروا لو تغفلون عن اسلحتكم وامتعتكم فيميلون عليكم ميلة واحدة را منظور نظر چشم عبرت بین و مد بصر خبرت گزین ساخته و از روی تحقیق بعمل آورده جهت تهیه اسباب لشکر قتال از برای استیصال اهل کفر و ردست وبغی وجدال امرای لشکر ورؤسای عسکر با خبر را باید که پیوسته عسکر ظفر پیکر سلطانی را با جمیع اسباب دآلات ما یحتاج برای قتال دشمن آماده و مهیا و آراسته داشته فرصت وقت را غنیمت بی بها بلکه بیحد و منتها دانسته فرو من نگذاریم زیان کن یا بفکر سود باش + اے زفرصت بے خبر در هر چه باشی زود باش فرد وحشی فرصت چو تیر از چشم بیرون جسته است : تا تو زه می سازی اے غافل کمان خویش راه از تسویف و تشاؤم و بیخبری دور و از تکاسل و تطیر و نهادن و فضلت مهجور باشند و مقولۀ معقولۀ به زدن مینی فال يهلك المسوفون ويقولو انتوب عند الكبر والشيب وربما يفاجئهم الموت فيبقوا في حسرة الفوت مصداق این مقال و مبین این اجمال است و تشاؤم بشهر صفر و محاق شهر و با بقر و عقرب و یا بنکاح و تزوج در شهر شوال و یا بروز از روز ها مثل یوم اربجا و ایام عجایز نگیرند و این جمله را از جنس طيرة منهى عنها وانند لان نحوسة الايام ارتفعت عن المؤمنين بشرف نبينا قالت عائشه تزوجنی رسول الله فى شوال و بنى بي فى شوال فاى نسائه كان احظى عند منهى نتمصص الشوم بزمان دون زمان كصف وغير غير صحيح وانما الزمان كله خلق الله تعالى ے این آیت در سورۂ الرحن در رکوع بعد از رکوع نصف جز ، ۲ ے این آیت در رکوع ۲ قبل از رکوع ثلث جز ۳ ع بالضم یعنی تویه چیزی یعنی آرام یافتن و مهلت دادن یعنی مؤفقت روزگار ۱۲ ع سے شوم بالضم وسکون همزه یعنی فالی نقیض یمن در و این لفظ بدل نہمزہ است و الیان یعنی منحوس آرنده مصدر بمعنی اسم مفعول و مجاز بمعنی نخیل مستعمل میشود ۱۲ ع