Page 222

۲۰۶ و مشکور گرداند و ذكر عن لقمان الحكيم انه قال يابني لا تعرف ثلاث الا في ثلاثة لا تعرف الحكيم الا عند الغضب ولا تعرف الشجاع الاعند الحرب ولا تعرف الاخ الاعند الحاجت سعدی رحمه فرموده سپه را مکن پیش رو جز کسی که در جنگ ها بوده باشد بسی به پیکار دشمن دلیران فرست هزبران بناور و شیران فرست و خردمندان گفته اند که هر که در تیر باران کارزار حوادث و واقعات سپر صبر و سکون و ثبات در سر کشد زود باشد که خدنگ امیدش بهدف مراد برسد آورده اند که پادشاهی با امیر عسکر در مخیمی مشاورت میکرد عقربی در پیراهن امیر خزید و هر ساعت او را به نیش زهر آلو میگزید و هیچ تغیر در وجود امیر ظاهر نمیگردید و شحنش از قانون فراست و قاعده حکمت بانحراف نمیکشید چون از خدمت حضور مرخص شده بخانه رسید عقرب را کشیده و این ماجرا بپادشاه رسید به تعجب نموده روز دیگر چون امیر حاضر گردید پادشاه از وی پرسید که دفع ضرر از نفس خود واجب و تو دیروز چرا نکردی در جواب عرض کرد که امروز بحضور چو تو شاهی بزخم نیش عقرب صبر نکنم فردا در معرکه رزم به تیغ زهر آلود و نیش سهم دستان دشمن قهر اندوز چگونه صبر توان نمود که قل لن ينفعكم الفرار ان فررتم من الموت او القتل واذا لا تمتعون الا قليلا شاه را جواب امیر خوش آمده خلعت و نعمت ارزانی داشت : شخصی خورد سالی سایه پروردی که هرگز در معرکهای ناوک روی گرفتار زخم و دردی نگردیده و رعد کوس دلاوران و سربازان بگوشش نرسیده و از برق شمشیر مبارزان جان بازان جان شیرینش گرفتار دردی نگردیده فرد گرت مملکت باید آراسته مده کار معظم بنوخاسته مصرع خامی ساده دلی شیوهٔ جان بازان نیست و الا نه ثمره اش بجز زوال دولت و حرمان و زیان سلطنت و نقصان مملکت نخواهد بود و ندامت و پشیمانی پس از دست رفتن کار ندارد ا به بفتح اول وسكون ثاني بمعني جنگ و جدل ۱۲ ع آوریم بتقديم باي محمله مفتوح بر زاي معجمه ساكن بمعني جنگ و کارزار آوریم بفتح زآ معجمه و سكون باي محمله بمعني صلح و آشتي ۱۲ ع ۳ این آیت در رکوع ۲ بعد از رکوع ثلث جز ۲۱ ۴ به بفتح و او بمعني جنگ و جدال در تاختن ۱۲ ع ۵ به بضم اول و تقدیم رای مهمله بر زای معجمه بمعني آنکه با کسی بجنگ برون آید ۱۲ ع