Page 217

١٩٩ فكيف انصر ظالماً فقال تمنعه من الظلم فذاك نصرك اياه ١٢ تنبيه روح ١٧٨ ح ١ فمعنا نصر الظالم ان تنصره على ابليس الذى يوسوس فى صدره بما يقع منه فى الظلم فنصرته على ددما وسوس اليه الشيطان باالكلام الذى تستحليه النفوس وتنقاد اليه روح ٢٢٧ ح ٣ . اين جمله كه گفته شد موجب قربتی و رفعتی و درجتی بجناب حضرت حق جل وعلا بمثابه گردد که زبان قلم از بیان نبدى از ان ابكم بلکه اقطع و اجز است همچنین دیگر حکام و عمال و نواب و کتاب چون بکار خویش ہر کس دیانت و امانت بجا آرد و خود را بقدر درجه حال خویش بدین خصال و سیرت که گفته شد متجلی گردانیده دمی از یاد او تعالی در اعمال وافعال واقوال غافل نباشد قال الشيخ ذو النون المصرى ٧ ليس بعاقل من نسى الله فى طاعته وذكر الله فى مواضع الحاجة اليه قال الشيخ ابو الحسن الشاذلى رح ان الله تعالى لا يعذب العبد على مرحلييه مع استصحاب التواضع للاستراحة من التعب وانما يعذبه على تعب يصحبه التكبر طبقات بلکه در جمیع امو رعایت جانب حق جل جلالہ را پاس داشته سر مو از رعایت جانب حق عزاسمه تخلف و عدول را جایز نداشته شب و روز در تحقیق حال رعایا کو شد و از آلایش متابعت هو او کبر و نخوت خواجگی وکلمات مستهجن بیحاصل لا طائل که چکر اہل عقل خراشد و نمک بر جراحتش پاشد و موی مخلصین از تصور زشتی آن بر بدن میخیزد و دود آه از دلهای سراپا محن شان بر می انگیزد متجنب و متحرز بوده تا قبول حق سبحانه و تعالی را شاید که ان الله طیب لا یقبل الا الطیب و هر آینه موجب درجات و قربات گردد * فصل ۱۰- در بیان جلسا و ندماے حضرات ملوک و سلاطین وایشان ومن بلاغات الزمخشری لا ترض لمجالستك الا اهلى مجانستك روح ٧٣٥ ح ٢ فلزم ان يكون مصاحب الانسان اهلى خيرة ان الصحبة مؤثرة وان واحدا من الصلحاء اذا عظم الله له ١٢ بالضم و تشدید المعنی نویسنده گان ١٢ ع ١٢ بمعنى قبيح ١٢ ص ١٢ یعنی بیفائده ١٢ ع