Page 207

141 این باشد که ذرهم یا کلوا و یتمتعوا و يلههم الامل فسوف يعلمون و حال شان بحولایۀ حیاکت پیشه سفاهت و حماقت اندیشه ماند که تیری تا سوفار در سرینش فرورفته وا و را زار و نا قرار ساخته خون از جراحتش چکان در ان دوان میرفت و میگفت خدا و ندا ین واقعه را دروغ گردان روى انه دخل حكيم على رجل فراى دارا متجددة وفرشا مبسوطة ورأى صاحبها خاليا من الفضايل فتنحنح فبزق على وجهه فقال ما هذا السفه ايها الحكيم فقال بل هو عين الحكمة لان البصاق لزق الى اخس ما كان فى الدار ولم ار فى دارك اخس منك لخلوك عن الفضايل الباطنة فنبه بذلك على دناءته وقبحه لكونه مسترسلا فى لذاته مستغرقا اوقاته لعمارة ظاهرة روح ٢ ع ٧ فاعتبروا يا أولى الابصار وانظروا الى هفوات هئولاء الكبار اما ثبات آنکه در کارهای دین و دولت ثابت قدم و مضمون آیه وافی هدایه ولا تخافوهم و خافونى را عامل بی ندم و ضمیم بوده بجز از خدا وند جل وعلا نترسد و خوف را بدل راه ندهد که خاصیت خاصان حق عزاسمه همین ست و بس که یجاهدون فی سبیل الله ولا يخافون لومة لايم وفي الحدیث من خاف الله خوف الله منه كل شيئ ومن لم يخف الله يخوفه من كل شيئ روح ع٢٤ اما تحمل آنکه در کشیدن بار تکالیف شرع شریف که آسمان و زمین از تحمل و برداشت آن عاجز آمده اند که انا عرضنا الامانة على السموات والارض فابين ان يحملنها الآیه راسخ قدم بوده و را مانت خیانت را جایز ندارد اعلم ان الاتعاظ بالموعظة القرأنية يوصل العبد الى السعادة الباقية ويخلصه من الحظوظ النفسانية حكى ان ابراهيم الادهم رحمه ذات يوم بمملكته ونعمته ثم قام فرائ رجلاً اعطاً 1 این آیت در رکوع اول جز ۱۴ ۲ بصاق و بزاق و بساق بالضم بمعنی لعاب و کف دهن و خیو چون از دهن برآید و ما دامیکه در دهان ست آن را ریق گویند ۱۲ ع ۳ این آیت در سوره حشر در رکوع ربع جز ۲۸ ۴ بالفتح بمعنی لغزش و خطا کردن و مجازاً بمعنی بیهوده گوئی ۱۲ ع ۵ این آیت در رکوع بعد از رکوع ربع جز ۴ ۶ بالفتح بمعنی نقصان کردن حق کسی را ۱۲ ع ۷ این آیت در رکوع ثلث جز ۶ ۸ جمع تکلیف بمعنی باندازه طاقت کار فرمودن کسی را ۱۲ ع ۹ این آیت در رکوع بعد از رکوع ربع جز ۲۲ ۱۰ بالفتح بمعنی شادی کننده ۱۲ ع