Page 206

۱۹۰ مرا له هور چشم بمال و اعمال دیگران دوخته و خرمن عدل و انصاف حال خود را سوخته در خواب غفلت ومستی ہستی مانده رباعی آتش بدو دست خویش در خرمن خویش ؛ من خوزد ام چه نالم از دشمن خویش ؛ کس دشمن نیست منم دشمن خویش ؛ ای وای من و دست من ودامم خویش ، ونظر عمر بن الخطاب رضہ الی شاب فقال یا شاب ان وقیت شرثلاثة فقد وقیت شر الشیطان ان وقیت لقلقك وقبقبك و ذبذابك قال الاصمعی اللقلاق اللسان القبقب البطن والذبذاب الفرج فرد چرا ز غیر شکایت کنم که همچو حباب ؛ همیشه خانه خراب ہوائے خویشتنم روح ۶۷ ح ۱ ناگاه که چون وقت موسم برسد دیگران حج مراد ومقصود را دریابند و او از خواب غرور وغفلت بیدار و از مستی تکبر و جهالت الناس نیام اذا ماتوا انتبهوا هوشیار گردیده و در دست عجز با و حرمان رسیدن و بر سر خاک خجالت پاشیدن ۔ و از دیده ہا آب حسرت باریدن و دل را بآتش ندامت سوزانیدن نه بیند که ام تامر هم احلامهم بهذا ام هم قوم طاغون - روی ان ابراهیم الادہم رح اراد ان یدخل الحمام لمنعه الحمامى وقال لا تدخل الاباجرة فبكي ابراهيم رح وقال لا یئوذن لي ان ادخل بیت الشیاطین مجاناً فكيف بالدخول فى بيت النبين والصالحين مجاناً روح ۸ ع ۲ ۱- قال في فتح الرحمن اراد سليمان رصہ تزویج بلقیس فكره شعر ساقيها فسأل الشياطين ما يذهب هذا فقالوا نحتال لك حتى تصبر كالفضة البيضاء فاتخذوا النورة والحمام من يومئذ وانه اول حمام بنى على وجه الارض خلاصه روح ۹۰۲ ح ۳ و این حال کسی ست که مال و جاه دنیا را وسیله درجات و قربات حق نسازد و زاد و راحله سفر ہند دوستان با خسرو زیان خیالات نفسانی و همزآت شیطانی ساخته هرگز جمال کعبه وصال را نه بیند و در مرتبه اولئك كالانعام بل هم ضل فرومانده نصیبه شان له این آینه در رکوع ۲ بعد از رکوع اول جزء ۲ که جمع حلم بفتحتین بمعنی خواب دیدن و آنچه بخواب دیده شود ۱۲ ع ۳ه جمع ہمز بمعنی اشارت بچشم کردن ۱۲ ع ه این آیت در رکوع بعد از رکوع نصف جز ۹ :