Page 176

۱۶۰ منه فيجتمع البعوض فينتفه الى ان ينبت ريشه فعند ذالك تعود الاهـ اليه ولهذا قيل يا رازق النعاب في عشه روح ١٠ ح قال ابو تراب رح رئيت غلاما يمشي في البادية بلا زاد فقلت ان لم يكن معه يقين فقد هلك فقلت يا غلام اتمشی فی مثل هذه الموضع بلا زاد فقال يا شيخ ارفع رأسك هل ترى غير الله فقلت الاًن فاذهب این شئت روح ٢٩ ح ١- واحسرتا بر ظن نافرجام و خیال خام و قیاس بے اساس علی رؤس الناس اہل دنیائی دنیا را بهزاران رنج و تعب جمع نمودن و به بخل و تشویش و امساک نگهداشتن که قل لو انتم تملكون خزاين رحمة ربى اذا لا مسكتم خشية الانفاق وكان الانسان قتورا و خود را سرگردان و پریشان دنیا و هلاک عقبی ساختن و این نیست مگر خود را با ختیار خود در خسران ابدی و زیان سرمدی انداختن بلکه بتحقیقت خاکستر سفاہت بچین و خون انصاف ریختن و مضحوكه روزگا و اعجوبه اولی الابصار گردیدن ست نعوذ بالله من ذالك واتوب اليه من المهالك قائلا في حقه جميع ما حكى في التنزيل عن مالك الذين يكنزون الذهب والفضة ولا ينفقونها في سبيل الله فبشرهم بعذاب اليم يوم يحمى عليها في نار جهنم فتكوى بها جباههم وجنوبهم وظهورهم هذا ما كنز تم لا نفسكم فذوقوا ما كنتم تكنزون این آیت مصداق حال ذی بال سراسر ملال شان خواهد بود و يضحك عليهم النوكي بل النوكى و انما يذوق وباله وعذابه فى الآخرة لا نهم فى الدنيا فى منام الغفلة عن الآخرة والنايم لا يذوق المذاکی فی النوم وانما يذوقه عند الانتباه والناس نيام اذا ما توا انتبهوا روح زیرا که علم و سخاوت بهترین خصایص انسان ست و بخل و جهالت بدترین و ساوس شيطان ست الاترى ان ابراهيم رح اعطی ماله للضيفان وبدنه للنيران وولده للقربان و قلبه للرحمان حتی تعجبت الملائكة من سخاوته فاكرمه الله تعالى بالخلة روح ۲۱۳ ح ۱ ١٢ یعنی چوچه زاغ ١٢ که در آشیانه آن ۱۲ که این آیت در رکوع نصف جز ۱۵ که این آیت در رکوع نصف جز ۱۰ شه یعنی احمق ۱۲ معنی نادان ۱۲ شه یعنی مزه ها ۱۲ یعنی زن بچه مرده ۱۲ شه در و داغ را در خواب ۱۲