Page 121

۱۰۷ عاجز آمده بودند ناگاه یکی از ندماے خاص حضرت حاضر گردیده عرض کردکه ایها الامیر فاین عزمة من عزمات الملوك مامون شاه از گفتهٔ وی بسی متأثر شده اطبا را مرخص نموده فرمود که حاجت علاج شما ندارد و بعد ازین عزم جزم برنا خوردن گل نمودم و ببرکت و تأثیر عزم و کمال همت که نمود حق سبحانه و تعالیٰ او را از چنان مهلکه عظیم سنجات داده صحت بخشید قال الشافعی انفس ما يداوی به الطاعون التسبيح ووجهه بان الذكر يرفع العقوبة والعذاب قال الله تعالی فلولا انه كان من المسبحين الاٰيه وكذا كثرة الصلوة على النبى المحترم ۴ روح ۲۹۹ - قال الكمأة من المن وماء هاشفاء للعين وانظاهر ان مجرد مائه شفاء لانه ۴ اطلق ولم يذكر الخلط لما روى عن ابى هريرة ۲ قال عصرت ثلاثة اكوء وجعلت ماءها في قارورة فكحلت منه جارية لي فبرئت باذن الله تعالی روح ۱۷۹ وفي نصاب الاحتساب ان الرجل اذا لم يقدر علی مجامعة اهله واطلق ما سواها فان المبتلى بذلك يأخذ حزمة قصبات ويطلب فاسًا ذا قفارين ويضعه في وسط تلك الحزمة ثم يوجج نارا في تلك الحزمة حتى اذا احمى الفاس تخرجه من النار ديبال على حده يبرء باذن الله تعالی روح ۱۳۱ ۲ : ٭ فصل در بیان حذر و حزم و احتیاط و فواید آنها برحضرات ملوک وسلاطین لازم ست که حذر و حزم و احتیاط را در جمیع حالات از دست ندهند و معنی حذر پرہیز کردن و بیدار کار بودن و آماده شدن و معنی حزم دوراندیشی و پیش بینی و بدگمانی است که الحزم سوءالظن زیرا که بسی کسان فریب دشمن دوست نما را خورده خود را در ہلاک انداخته اند که ومن الناس من يعجبك قوله في الحيوة الدنيا ويشهد الله على ما في قلبه وهو الدالخصام ابیات بدانندیش را لفظ شیرین مبین به که ممکن بود ز هر در انگبین به کسے جان از آسیب دشمن برد عه این آیت در رکوع نصف جز ۲۳ سه یعنی سماروغ ۱۴ سه یعنی بتر ۳ ت که بر تیزی آن ۱۲ عه این آیت در رکوع نصف جز ۲ ٭