Page 56

دیباچہ مؤلف ۱۹۰۷ء برائے مسلمانان ہندوستان بسامیمون و مبارک است کہ اہل ہند مابین بادشاہ اسلام و شہنشاہ خود و انگلستان مودت قلبی و اتحاد ذاتی را عیاناً می بیند نزد اہل بصیرت این امر باعث مسرت بے اندازہ است زیرا کہ ہر یکے از مذہب خود تعلق قلبی میدارد پس در چنین حالت میلان طبیعت مسلمانان بطرف بادشاہ اسلام امرے فطری است و همچنین خاصہ طبیعت انسانی این است کہ در سایہ عاطفت کسے کہ پرورش می یابد و حیات مستعار را براحت و آرام میگزار و از وجود او تعلق قلبی میدار د و این امر اظہر من الشمس است کہ تاج برطانیہ بہمہ اکناف عالم روشن و منور ستاره عدل و انصاف است بہمہ اہل ہند خصوصاً مسلمانان در ظل عاطفت شہنشاہ برطانیہ براحت و اطمینان عمر خود میگزارند بدینوجہ ایشانرا با دولت علیہ برطانیہ مودت و اتحاد قلبی امر لازمی است پس ازین معلوم میشود کہ مسلمانان اہل ہند را با ہر دو سلاطین اتحاد خاص و محبت قلبی است و ازین هیچ بر تر است کہ میان ہر دو شاہان اتحاد و یگانیت را عیاناً مشاہدہ میکنند و خیال بعض نا عاقبت اندیشان همین است کہ اگر ملیان در تعریف و توصیف امیرالمؤمنین چیزے بر ایند یا از ایشان تعلق دارند پس باعث ناراضی دولت علیہ برطانیہ باشد نزد ما این خیالات هیچ وقعتی ندارند زیرا کہ این عزت و ترقی افغانستان از امداد و توجہ دولت برطانیہ است پس در نیصورت بسا تعجب است بر عقل آن مدبران کہ چنین تعلقات میان ہر دو دولت می بینند و این خیالات فاسدہ را در دل میدارند با اینکه دولت برطانیہ ایشانرا جہان خود کردہ است و در اعزاز و اکرامش هیچ امرے فرو نگذاشتہ است پس اگر مردمان ہندوستان جہان شہنشاہ خود را عزت و احترام