Page 8

عظیم الشان تحسین آفرین جوان هنر و معرفتش گردیده اند سخاوت و کرمش در بیت اهل کمال بدرجه ایست که ادبا و فضلای عصرش بچنین اشعار مدح و ستایش میکنند من کلام میرزا احمد علی فرید عصر و زمان خسرو بلند مکان یگانه داور دوران غلام محمد خان بدل قوی و بکف باذل و بدست جواد بعقل پیر و بجان کامل و ببخت جوان بذہن ہندسہ خوان و بفہم حکمت دان بطبع موی شکاف و بمنطق عذب بیان بعلم و فضل و بلاغت مسلم آفاق برتبه فخر جمیع طوائف افغان بطرز شعر چو وارث اعران بود عمان درانشده تخلص بطرزی افغان بلی کلام ملوکست چون ملوک کلام ربوده زان د میان گوی سبقت از میدان ببزم و برزم ازو با نظام سیف و قلم برای محرم ازو با دوام شوکت و شان ولی نعمت عصر او حاتم عهدا با بر نسبت دستت ابم زہی بہتان که ابر قطره آبی دهد ولی گرید کفت چو بحر درر ریز دو توئی خندان بچشم عقل و خرد تذکره چون حببیست تواز کمال و ہنر در جید شده چون جان درین زمان که بود قحط جود در عالم عجائب است مرا از غرائب دوران که کسر بیطه غزمین بهر فرود سی نموده وعده بیریتی یک اشرفی احسان تو آن شهی که بدادی درین قصیده مرا صد اشرفی صله ناکرده وعده احسان همیشه تا بود از نثر معتبر دفتر مدام تا بود از نظم منتظم دیوان بود بمدح تو مشحون دفاتر ایام بود بمدح تو ہمیشه مدحت خوان سماحت و شجاعت شان بمرتبه ایست که کلام در ربار مبارکش بیت سر نه مجیدن ز دشمن شیوه شیرستان بود بروی خصم رفتن کار شمشیر است و بس شاهد صادق البیان عدلیت معیت کمال گستری و ہنر پروردی نها در افغانسستان