Page image — the source of record
Machine transcription
خاطر نازک من شبنم گلزار و فاست میکشد دوش تمنای سوا شخص ما
عکس دانیے بود چشم من عارض یار صورت خیره امکان مشود حائل ما
بسکه ما پیر خرد دانش و همنفس است عقل را تنگ در اغوش کشد جاهل ما
رفتن اشک همان تا سر مژگان باشد بیخودی ساخته کوتاه ره منزل ما
طرزی جام حجم و مرآت سکندر ها بسکه اسرار نهان گشت عیان از دل ما
بر روش بیدل
غیبت در بر حاضره بهتر ز عریانی مرا نقش پا چون شمع بس باشد گریبانی مرا
گرشرح دردم ای نوخط نمیخوانی مرا لیک بخود هر زمان چون نامه پیچی مرا
گر محراب سجده ام چون تیغ مسن مکن سرنوشت افتادگی شد خط پیشانی مرا
از نگاه حسرت آلودم مشو غافل بیرم داد یگڑگی مکتوب درشت حیرانی مرا
از گشاد دست خود بستم در مقصود را کرد چون آئینه چشم خویش زندانی مرا
پیش رخسار تو مانند سپند از روی شوق بر سر آتش نشینم گر تو بنشانی مرا
سایه دست تحیر از سرم کم مباد جایزم وصل خوبان داد حیرانی مرا
در شهادتگاه نازت بسکه بردم انتظار زیر تیغت شد کفن از چشم قربانی مرا
از صفای طبع از بس صاف و شرکتم رنگ میگیرم بهر رنگی که گردانی مرا
نسخه میم بیالای تمثلین از من مخوان انچه من خود را بدانم کی تو میدانی مرا
از دل ویران به ابادی رسیدم طرزیا گنج مقصود داد دست از خانه ویرانی مرا
جواب هاتف
تا که آمد قد و رخسار تهنت یا د مرا از نظر سرو و گل و نسترن افتاد مرا
صید صد دام بلا ماست تن آزادم کاشکی شوق برد جانب صیاد مرا
در حضور تو نظر بازی چشم بد غیر چون سپند اورد هر لحظه بفر یاد مرا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.