Page 594

لطف تو دست بر جگر خستگان نهد مردم زغم بدرکمت از دست چرخ داد بکشا گره زکار من ای مرتضی علی در هر مصاف چونکه بگیری بکف سنان از پشت کهکشان گذرد خون دشمنان شیر خداست نام تو در پیش انس و جان بعد از دعا کنم بدرت اینچنین فغان بکشا گره زکار من ای مرتضی علی در علم وجود چون تو ز مادر کسی نزاد کس داد تیغ جرأت مردی چو تو نداد چرخ برین جو خاک براه تو رو نهاد بر بوی رحمت تو نیاید نسیم بیاد بکشا گره زکار من ای مرتضی علی یکتای گوهری و صدف آمدت بکف چون تو دری ببخش ندید است یک صدف خود گوهری و جوهر ذات حقت بکف دستیم گیر ورنه ز غم میشوم تلف بکشا گره زکار من مرتضی علی طاقی ز مردمی و ترا مثل و جفت نیست کس را بفضل و جود و کمال تو گفت نیست مهر تو شدن بجهان کار مفت نیست بر بستر تو ز اتش غم جای خفت نیست بکشا گره زکار من ای مرتضی علی فریاد بار هم رسد هر شب با سمان در نار غم چو شمع مرا سوزد استخوان طرزی بناله گویدت ای روح انس و جان با ناب سوز سینه و با چشم خونفشان بکشا گره زکار من ای مرتضی علی ترجیع مخمس در منقبت مظهر العجائب اسد الله الغالب در هر دو کون نیست مثل تو هیچکس هر چند هر طرف نگرانم ز پیش و پس عالم به پیش همت تو چون پر مگس هر دم با این ترانه کنم ناله چون جرس یا مرتضی علی تو بفریاد من برس