Page 227

هر که پرورده درین بحر خموشی شهد پر گهر دامن او همچو صدف خواهد شد گر نوازی بکف از ناز درین دار الروم دل من حلقه بگوش تو چو دف خواهد شد گر باین دست می از شیشه بساغر ریزی مغز را مد سه پیمانه چو دف خواهد شد ور چنین کف صدف از حسرت لعلت ساید پر گهر آبله در دست صدف خواهد شد ور چنین خون من از دست تو میبارد رنگ خون من همپو حنا زینت کف خواهد شد نقد فرصت الی اگر میدهد از دست چنین گوهر عمر کرانمایه تلف خواهد شد ور تو ای زهره جبین پیش من آئی بستر منزلم مطلع خورشید شرف خواهد شد حرف علت اگر از سینه برآرد سردم گر خلاف است موافق چو حلف خواهد شد طرزی از بند غم آزاد چو صائب گردم دستگیر من اگر شاه نجف خواهد شد من طبعه زاهد در فت نفس دل چو مصفی گردد قد نما یار دران آئینه پیدا گردد هر قدر خون دل تاک خورد شیشه مدام عاقبت بشکن کردن بسزا گردد یک جهان شیشه دلها عزیزان شکند هر کجا شور می عشق تو بر پا گردد از حیا بر رخ خورشید عرق می آید چون رخی تشته حسن تو دو بالا گردد چنگ شهباز خیالم هوا میگیرد صید مضمون همه کر بیضه عنقا گردد سرو چون سبزه خوابیده شود بر سنگاک در چمن قامت بلند تو چو بالا گردد با رمنت قد سروش چو کمان سازد کج هر کسی حلقه صفت در پس در تا گردد نقطه ما و من از دائره ام دور نکند چه شود دل نفسی کرد تو پیما گردد مخبر دستور خون بین مژگان چو غزال دل دیوانه ام ار بادیه پیما گردد طرزی سودای خم عشق کر این سود داد عاقبت نقد خرد صرف بسودا گردد من طبعه رلی