Page 124

گر سخن در در کو شو ارا و محتشم که چو صدف عقده ها ان صت چنان ظاهر و باطن بیار متحدم که هر چه در دل است برزبان صت شام شیب پنجه ارمن این غزل گفتم تبار کی زغزلها ی نوجوان صت همیشه برده صائب از ان روم طرزی که سرمه نظرم خاک اصفهان صت جواب صائب در شام کثر شند از فراخیها ی مشرب گره مامون است با صفای بطح روشن نیل جیحون از فردا برده پیر مغان ان رند قلاشم که سن باده پا پیمانه و خم با فلاطون از فردا تأکه بر نقد دلم مه قناعت سکه زد از زر سرخ خنا صد کنج قارون از فردا بردیوان اشعار سخن سنجان دهر بیت مضمون از سن است شعر موزون از فردا تا که درس ابجد غم خوانده ام در پیش عشق حرف دال لام و میم و صورت نون از فردا بسکه الفت پیشگی با اہل محنت کرده ام دروازه من شاکر وسیاد ممنون از فردا بسکه جوی شیر شیرین حش کندم مجان بیتون و خسرو وفر هاد و گلگون از فردا با نشان سرخط سر کار داغ و مهر اشک از حدود شام تامر حد جیحون از فردا در بیابان جنون از وسعت دیوانکی طرز شور وحشت سرشار مجنون از فردا در شهادتگاه بر ق تیغ اتش رنگ او دید های داع و چشم زخم پر خون از فردا ران دو چشم سحر ساز فتنه رنگ پر فریب جاد و وافسانه ونرنگ افسون از فردا در نوای پرده عشاق صوت راستی چنگ دمای و بربط و مزمار وقانون از فردا تانهادم چون سحر خورشید داغن شامل زهره و پر دین وماه و چرخ و کردون از فردا سکه در تشکجه جمع پریشان کشته ام کاکل سرکشته از سن زلف شبکون از فردا بسکه طرزی همچو صائب نی بگلزین میزنم هر چه دارد درخم سر بنه کردون از فردا جواب شوکت در شام دمشق کفر شند