Page 76

اسکه بدران نوشته بود کوه شکیسه پودان مژه خوابیده است فتنه بچشم شبان کر بضعیفان دهد قوت تقویت تن ندهد تیر را پشت خمید کمان ازره دون هستی پی ظلم و فساد جغد نشاند شهان بدلا کیان و بژ او بزرگ شه زبلندی طبع شحنه عادل دهی در عوض ظالمان در برعزت چو کوه کران سنگ گاه در برعزت چو بود اسبها کران بسکه خلایق هجوم کرده بران بارگاه شد چو کدا پایمال بر در تو اسمان تا پس هر بامداد شام شود آشکار تا پی هر شام تار صبح کند رخ عیان جره بخت بود مطلع رخسار صبح روی عدویت چو شام باد بمغرب نهان قصیده ذی بحرین در مدح مظفر شاه غازی غفرالله ای خجل از روی تو صبح بهار منفعل از موی تو مشک تتا از قد رعنای تو شمشاد خم وز رخ زیبای تو کل شرمسار چون شب کیوی تو روزم سیاه چون خم ابروی تو جانم نزار زلف تو برد از دل من صبر و تاب عشق تو برد از کف من اختیار از رخ نیکو و قدت الحذر وز خم کیو و خدت القرار غمزه جادوی تو سرشار ناز نرکس خمار تو مست خمار از غم رخسار تو جانم بطب وز خم کیسوی تو جان بیقرار ریخته خون در دل فضای باغ چهره کلنر توای کلعذار فاخته از محنت شب تو بخم چشم من از فرقت تو اشکبار دل خور داند بر من پیچ و تاب در خم زلفین تو مانند مار بس کن ازین کینه و جور و ستم ای بر سیمین بر شیرین عذار در نه من از هندوی زلفت برم شکوه دل در بر شاه کبار