Page 27

زز بخشي دست جود و سخایت شقایق زده تاج وز نور شکوفه زجیب سخای تو ای بحر احسان کف واستین کرده پرزرشکوفه چو نخل سخایت فشاند استین را ز خجلت برون شد چو صرصر شکوفه به پیش ندا فشا دست جودت چو عرعر بود شاخ بی بر شکوفه بگزار از دست برد سخایت زند بر نفس دست سر شکوفه چو هم یار غاری و هم یار حجره ازانی در اصحاب غمبر شکوفه بصدق از همه پایه برتر گرفتی بلی سید پیشتر بر شکوفه به پیش تو طرزی یکی عرض دارد که از باغ دل رسته این برشکوفه زلطف تو خواهم که من هم بکشن ز غم تاج زر چون توانگر شکوفه درین فصل چون شاخ خشکم برهنه بود جامه صرف در بر شکوفه چنان استینم پر از سیم در کن که از رشک سوزد چو اخگر شکوفه چنانم توانگر کن ای ابر احسان که پیشم بود دست نی زر شکوفه رسید عید و خواهم حنا عیدی ازتو که گردد زخیرت معنبر شکوفه بده صله شعر چون کوهرم را که دارد ز تو جیب پر زرشکوفه کشد تا که از لطف باد بهاری بهر سال از شاخ سر بر شکوفه دمد تاز شاخ کهن در گلستان ز لطف هوا تازه دربر شکوفه بفرق سر دشمنان تو دائم کند کار تیغ دو پیکر شکوفه بتهذیب دوستانت همیشه ز الماس در کو برافهر شکوفه قصیده بنفشه در منقبت حضرت عمر فاروق رضی الله عنه تا خواند سبق از خط دلدار بنفشه چون آیت خوبی است بگلزار بنفشه تا نبتت