Page 24

ماسمهر سال ارامداد با د نوبهار در گلستان اور د هر دم بروی کار گل از قوی نامیه کز اعتدال نوبهار در چمن آرد بروی بر کنار هر اشجار گل دشمنانت باد همچون شهر باد خزان دوستانت را بر ایدار در دو نوار گل هر که با تو لاف همجشمی زند در بوستان از گل چشمش کند اندر عوص بیدار گل تا ابد ماند تو باد در گلستان جهان روز و شب بو چو طرف دامن گلزار گل قصیده شکوفه در منقبت خلیفه اول ابوبکر صدیق رضی الله عنه باغ آمده شاخ نوبر شکوفه زده تاج الماس بر سر شکوفه بطرف بهار گلستان نماید افق شاخ گل مهر انور شکوفه چمن از گل و لاله بتخانه بر چین در بوستان سمنبر شکوفه گل شاخ بادام حور است گلشن نماید چو چشم بتان در شکوفه سپهر است گلشن که ماه است نسرین گل و لاله خورشید و اختر شکوفه هوا میدهد اش از شیر شبنم چو طفل است در دوش مادر شکوفه بلی خواب راحت بگهواره شاخ مده در برسهره با لشک پر شکوفه بر د تا ز شوخی دل بلبلانرا نماید رخ از زیر چادر شکوفه برد تا که خوابش ز آواز من کند پنبه در گوش خود در شکوفه گل نوبر نوبهار است داند گرفته ز گل مایه برتر شکوفه ز طوفان همش حلاوت بگلشن کدو بته همچون شناور شکوفه زنجوی سحر روی نا شسته است که چون صبح آمد منور شکوفه چمن گشته طوفانی موج گلها که افکنده از شاخ لنگر شکوفه بگلشن سرشاخ چون کا سه زنان کند کاسه بازی بساغر شکوفه رخ از گرد ره تا که پوشیده ماند فکنده سر شاخ چادر شکوفه