Page 160

١٥٩ گشاده شد برخ دوستان مقدم او بروز غره ماه ربیع الثانی بود چو کرد اختر سعدش طلوع دور غرتین پی شخص سال ولادتش طرزی دواز حساب عدد کم کن و بگو پس از آن سران دُری که مدار علوّش بستر سدّد که آمد آن گل نو در سبزه بوستان شهود نهاد نام گرائیش را پدر محمود سؤال کرد ز پیر خرد چنین فرمود شگفت نوگل عالی ز دوحه مقصود ١٣٨۴ تاریخ تولد عبدالرحیم اخند زاده صد هزاران شکر کز الطاف بی پایان او نوگل گلزار علم و معرفت عبدالرحیم زانکه چون وی عالمی کم دیده چشم روزگار مظهر تقوی و دانش سنج علم و حلم سال تولدیش ز پیر عقل طرزی باز جست بیست و پنجم از مُحرم یوم جمعه نیمروز یک عدد بر ماه و تاریخ افزا طرزیها گشت طالع نیّری از مطلع علم و ادب در نسب پدرحبیب الله آن بالا حسب گرچه گردیده بسی اندر بیابان طلب معدن فضل و هنر کان علوم مُکتسب در جوابش گفت کای در علم و دانش مُنتخب گشت تولدیش باعث عیش و طرب وانگه از نورستان معانی کن طلب ۱۳۴۲ تاریخ تولد پسر محمود جان عبدالقادر لغمان ما در پروریم شب چون نقاب شعر گوی دیت عمان اندر درون حجره ام اندر بر خیره شبین برماگشای گوش نوگلی از باغ وصلت بازخندان گشت چشم از شادی جا گفتم که نامش را بگو در جمادی اول شام دوشنبه نیم شب نور چشم یحی نور دیده محمود بیک با او اور ما بملائک نواحی چنگ و دف گفت طرزی عمر تو در خواب غفلت تلف مژده آورده ام پیش تو از شاه نجف کز حیا پیشین کهرو شد رخ حور در صدف گفت عبدالقادر اما بنده شاه نجف ماه من طالع شد از برج سعادت باشرف آمد از کتم عدم رخشان چو ماهی بکلف