Page 45

۴۴ سلطنتی روانه گردیده بودند در ۱۸۶۳ع در اطالیه مقرر شد و در ۱۸۶۵ع در پای‌تخت عثمانیه بعهده سفارت تعین گردید و تا ۱۸۷۷ع که عبارت از ده سال باشد باین خدمت را انجام داد بعد ازان در بیومی کونسل ایند شریک وزرا شد در ۱۸۷۹ع سفیر جلیله بی اوغلی عطا گردید سفیر مذکور بحضرت سلطان مشوره‌های نیک داد بو لاکن در بارگاه عالی قبول نشد فقط مترجم قصه گوید آنچه در مطالعه کتب واقعات مذکور خوانده‌ام و شنیدم و با سرکردگان دولت علیه عثمانیه که هر جا دیدم نیک مشوره دادن سفیر برنشس بحضرت سلطان غلط است بلکه همان کار قومی خود کرده که در صفحه بیست و سوم شمّه بیان کرده‌ام دست‌های سلطان مکرم را از پس بت محکم گرفت تا جبریل اغماطیف سفیر روس نزدیک شد و سلطان را بزمین دشمینی و رومی زدو بر باد داد اصل مدعا اینجا بود که سلطان عبد العزیز خان بسیار مسلمان صادق بود تدبیر میکرد که ملک خود را از چنگ جدال خلاص کند یا اسباب و دولت وافر شود که هر کس بنظر بدسوی ما دید چشم او کور کنیم بیدار مغزی و هوشیاری و دینداری او اہل غرضان رشک بردند و می ترسیدند که اگر این شخص دوام کرد اگر انتقام نگرفت ملک با ہی جمع کرده خود را بزودی خلاص خواهد کرد و از دول یوروپ غیر دولت برطانیه ملک عثمانیه را کسی گرو نکرده است اگر کرو خلاص میشد کار روائی حکمت عملی از کجا انجام میشد بلکام سلطان عبد العزیز خان هر سو برجه اجراد خی حکت صلح خود سر شده بر باد چرا میشد بر باد و خرو شید و جن و واز درون جا و از کردن دائی مکرین بیث شاد این قصه تما میکنم من از بیگانگان هرگز ننالم + که با من آنچه کرد آن اشنا کرد غوغای قتل عیسایان در لندن عمال سخت طعنه دار در ماه می شده بود و اخبار این در لندن در اخر ماه جون رسید چنانچه اول شور بر پا که سلک نصاری را مسلمانان قتل کرده‌اند و یک صیغه واضعات را در داده‌اند و در بین اخبار اظہار ظلم سخت و خونریزی و خراب کردن زنها بکمال بی‌رحمی و سوختانیدن عیسایان نظائر تعجب انگیز نموده بودند تصویر در دادن موضع با نامک که در کوهستان واقع است در شب ثبت کردیم