Page 10

آل عمران در آیت یکصد و بیستم میفرمايد ان تمسسكم حسنة تسوهم وان تصبكم سيئة يفرحوا بها وان تصبروا وتتقوا لا يضركم كيدهم شيئا ان الله بما يعملون محيط اگر برسد شما را نعمت ناخوش کند ایشان را و اگر برسد بشما سختی خوشدل شوند بان و اگر شکیبائى كنيد و پرهیزگارى نمائيد هيچ زيان نرساند شما را ایشان مکرانند خدا بآنچه می کنند در گیرنده است ضحکه از عداوت و بعض و بد خواهى قوم نصارى با اسلامیان تفاسير و حدیث پر است علمای دین ما حصه کلان عمر خود در تعلیم و تعلم و بحث و ایراد با همی صرف می کنند و ازین ها هیچ خلاصی ندارند دشمنان دین از هر طرف غلبه می کنند و در فریب مکر باریک آنها چه قدر خرابی متصورست افسوس به این طرف توجه علمای ما هیچ نیست چون اهل نصارى علمای دین ما را کامل دیدند و جواب کم شنیدند و بوی بیداری خاص و عام ما در دماغ شان رسید هر طرف قدم پیش نهادند علمای شان که به نام پادری ها مشهوراند در شوارع عام ایستاده مردم را از راه می کشند ما ورای آن اگر علمای افغانستان از زبان غیر واقف باشند خواهند دید که در هر ماه هزار ها رساله و کتابهای واهیات در ابطال دین محمدی نوشته و چاپ نموده بلا قیمت تقسیم می کنند و ما بان انائو و کبر و خالدورید خلاصی نمی یابیم هر جا که حکومت و خود مختاری اهل اسلام مفقود است البته از گفتن و نوشتن لاچار هستند و خوف دارند درین وقت که ما اختیار بدست داریم و بادشاه از خود داریم و حرف حق را گفته و نوشته می توانیم که قوم خود را بیدار شود غیر کهامت مانع چیست اگر اطمینان در دل است که با ما غرض ندارند بیایند قضیه جنگ سلطنت اسلام روم و سلطنت نصارای روس را بخوانید که از روی علم الیقین و عین الیقین حقیقت ها معلوم کنید که چطور اتفاق همه پادشاهان نصاری بر بر بادی و تقسیم سلطنت موصوف کرده بودند و می کنند خداوند حافظ و ناصر اسلام و ترکان همت و غیرت را از دست ندادند که در احاطه کفار بر مرکز استقامت قائم هستندـ الی ما مردم