Page image — the source of record
Machine transcription
۵۹
امر حاضر
امر حاضر از صیغه های مخاطب فعل حال چنین ساخته می شود :
(۱) در مصادر وضعیه (ی ، می) مخاطب را حذف کرده ، برای واحد یای
آن (ه) و برای جمع یا ی ثقیله که ما قبل آن زورکی با شد می آورند مثلاً
از اَچَوَي (اچوه ، اَچَوَیْ)
(۲) این طور امر حاضر معنی استمراری را میدهد اما اگر و او تجریه را پیش از آن بیارند
امر مجرد میشود مثلاً اَچَوَه (می انداز) امر استمراری است، چون و او با آن
ضم شود (واچَوَه) یعنی بینداز ، امر مجرد است. هکذا گوره (می بین)
وگوره (ببین)
(۳) در مصادر ترکیبیه در آخر اسم صفت، بحالت لازمی برای مفرد کلمه (سه)
و برای جمع (ستی) و در حالت متعدی برای واحد (کړه یا که) و برای جمع
کړی یا کَی را می آورند مثلاً از خوب یدل ، خوب سه (انگار شو)
و از خوب وَل ، خَوب کړۀ یا خَوبِ کَه (انگار کن)
امر حاضر مستمر
مفرد مذکر و مونث : کارکوه چه خوارلیسی کارمیکن تا خوار نشوی !
جمع " " وطن تل ساتی وطن را همیشه حفظ کنید!
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.