Page 677

صحيفه ٦٧٠ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم داکتر را دیدم که بر سطح قدم میزد . چون مرا دید پیش آمده گفت : - چسان خود را می یابید ؟ گفتم - الحمدلله . هیچ درد و الم بجز یکقدری ضعف و سر گنکسی ندارم . گفت - امروز میباید که در يك اوتلی رفته بجز راحت دگر هیچ کاری نکنید . طعام را نیز خفیفه تر بخورید ! امید است که فردا هیچ چیزی نماند . گفتم - من رفتنی شام میباشم ، وبوقت شام باعرابه داك حرکت میکنم و نمیخواهم که همچنین سر با دسمال بسته بخانه بروم زیرا موجب پریشانی عایله میشود . آیا هنوز زخم سرم به بستن احتیاج دارد ؟ گفت - بیائید که بازيك معاینه کنم . بادا کتر باز به اوتاق اول رفتیم . دسمال زخم را باز کرده زخم را معاینه کرد و آپانسمان لازمی را اجرا کرده پس بسته نمود . و يك شیشه دوای کوچکی داده گفت : - امروز تا بشام باز نکنید ، و ازین آب در هر دو ساعت یکبار زخم را تر کرده باز دسمالرا به بندید . فردا وقتی که بخانه میرسید دسمالرا اگر باز کنید هیچ ضرری ندارد ولی راحت کردن امروزئی تان تا بشام ضروریست . از داکتر وداع کرده و يك قایقی گرفته به بندر برامدم . سرقومیسر لیمان بیروت که ( حسن ) افندی نام دارد ، و از سالها بهمین مأموریت در بندر میباشد ، وبسبب رفت و آمد بار بارما برين بندريك دوستی و محبتی با هم رسانیده ایم بر لب زینه مرا استقبال کرده ، وبيك تلاش واضطرابی دست مرا گرفته گفت : - الحمدلله علی السلامه ! شکر شمارا زنده و سالم یافتیم خدا میداند که بسیار پریشان بودیم .