Page 669

صحيفه ٦٦٢ سياحتنامه قطعه روی زمین جلد سوم شدند . قایق از روی يك موج بسیار بلنديكه در این اثنا از جهت مقابل آمده روی تپه خرسنگها را استیلا نموده بود بيك خیز بالا بر آمده و مانند کسیکه از سربالایی رو به نشیبی یخ مالك بخورد به آنطرف خرسنگها لخشیدن گرفت . از طرف واپور صدا های « هوررا » و از طرف ساحل صداهای « سلامت ، سلامت » برخاست . قایق ما اگر چه از جهت دنباله خوديك مصادمه كمی باسنگ نمود ، ولی بسبب خاصیت الاستیقیشی آب ، موج آنرا زود بالا کرده بقدر بیست قدم بیکباره کی پیشش انداخت . ازین تهلکه مدهشه خرسنگها بسهولت گذشتیم ، و باز بهمان اصول وقاعده ئیکه کپتان پیش نهاد خود گرفته بود بر ذروه های موجها بالا بر آمده و از دامنه های ساحل آن تپه ها خود را لخشاند. به تقرب ورزیدن و اپور کوشش میورزید . بوقت حرکت واپور هم کم وقت مانده بود . حال دریا و قایق ما در ینوقت بيك پوست پسته و يك طشت آب بزرگ پر آبی مشاهبت میرسانید که آب طشت را بقوت هر چه تمامتر به استقامتهای مختلف بشو ربیارند، و پوست پسته را در ان آب بیندازند . این است که حرکات غیر اختیاری قایق ما بهمان حرکات پوست پسته مشابهت میرسانید. از کثرت حرکات مختلفۀ زیر و بالا شدن و بچپ وراست میل کردن، چنانچه انسان از دود زغال يك زغالی بسیار شدیدی بشود منهم بهمجنان يك حالی گرفتار آمده بودم . درگوشهای خود يك كرانی و پُرْسِ عجیبی حس کرده هیچ چیزی نمیشفیدم ، اطراف در نظرم ماننديك دايره ئيكه بچرخ افتاده باشد بر میخورد. از کلاه تا به بوتهام، البسه ام تر شده بود . در وجود خودم يك سستی و رخاوتی حس میکردم . خوف وبيميك حس حسرت و نا امیدی در دلم انداخته بود !.. قایق ما بواپور تقرب نمود ! لكن اصل تهلکۀ عظیمه در پنجا بظهور پیوست .