Page 640

صحیفه ۶۳۳ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم عاجز را بسی توبیخها و تقبیحها خواهند کرد . حالا نکه اگر بکدری انصاف بفرمایند قباحت را تنها برسیاح عاجز نی بلکه بر سبب شده گان این سیاحت نیز می یابند . در سن صباوت که هنوز چشمم را نو بدنیا باز کردم از وطن اخراج شدم . آیا بچه سبب ؟ آنهم مجهول ! قریب به سی سال در همچنین ملکهای آزاد مملو از مکروهات بسر آوردم . جوانی، بیغمی ، آزادی ، تا یکدرجه زر سرخ ، در هر قدم کام نهنگ ، دهن اژدها ! آیا کدام دل کدام حواس خودداری تواند ، کدام زهد و تقوا بداد برسد! برای کسانیکه بداد شان رسیده نادر است (و النادر کالمعدوم ) ! . . . والحاصل من به این محاکمات فکریه مشغول بودم که دروازه باز شده از پشت در پرده جناب ست مه پرتو مانند بدر منیری به پرتو نثاری ظهور نموده سبحان الله ! چه منظره ! مه پرتو بيك لباس نیم برهنه بسیار لطیفی تبدیل قیافت نموده بود . موهای بسیار وافر و غلوی کستا نه رنگش را سراسر بازداشته ، و در حد گردن از پشت بران بايك فيته ابریشمين كلنا رى يك كره گل ما نندی بسته ، و مانند يك خرمن مشك از فراز دوش تاحد سرین بر پشت خود انداخته و گردن ودوش وسینه و بازوهایش را که گویا از خمیرمایه مهتاب ساخته شده باشد سراسر برهنه داشته جلوه کنان ، و تبسم کنان آمده بر تخت آراسته و پیراسته خود تکیه زد !! . . . والحا صل تا بوقتیکه اول شعاعات طلوع شمس جهان آر از پنجره او تاق داخل میشد یعنی تقریبا سه ساعت کامل تماشاگر منظره لطیفه جمال با کمال ، و مسحور عشوه ودلال ، ومستلذ نغمای بزم وصال مه پرتو بد یعتة الجمال مانده و به شش بجه صبح وداع پرسوز با معانقه پر بوسه مسرت توشه نموده از دایره فاخره بسیار عالی شبکه در ین وقت همه منظره خارجیه