Page 597

صحیفه ۵۹۰ سیاحتنامۀ سه قطعۀ روی زمین جلد سوم گفتم — درینجا من و حضرت افندی هستیم، و يك بکس کوچکی با ماست اما اصل اسبابها و نفرتی ما در قمره های سوم است اول شما میباید که آنها را دیده تخمین کنید که چند قایق مارا بکار است و از همانقرار برای ما قایق تدارک کنید. گفت — بفرمائید نشان بدهید. هر دوی ما بسوی قره های سوم روانه شدیم. ابو محی الدین و صندوقهای او را بقایقچی نشان داده و حوایج عایلۀ استانبولی را با نفرتی شان نموده گفتم: — چیزیکه از شما مطلوبست همین است که این عایله را به بسیار درستی و راحت به بندر برآورد. در نزدیکترین اوتلهائیکه به بندر باشد اینها را جا بجا کنی و تا آمدن من واپس به بندر از همه جهت استراحت شانرا دقت نمایی تا بخشش وافری از من بستانی. گفت — بعد از انکه وعدۀ بخشش وافر را از مانند شمايك بیگی بشنوم خاطر جمع باشید که بچشمهای خود ایشانرا خدمت خواهم کرد . گفتم — شما هم خاطر جمع باشید که اگر ایشان از شما تا آمدن من ممنون بودند غیر از اجرت بشما يك گینۀ مصری انعام خواهم داد. گفت — ممنون میشوم . مرا خدام خود بدانید حالا برای شما سه قایق بکار است، یکی برای آدم و حوایج شما، و یکی برای سواری خود شما، و یکی برای ایشان که این قایق را به بندر برده و از انجا کنار سرك سنگ بست لیمان را گرفته در پیش زینۀ (ناپولی) نام اوتل ایتالیانی میبرم، و سر راست خود شانرا و حوایج شانرا به اوتل میبرارم. این اوتل هم نزدیکترین اوتلهاست به بندر، و هم در نظافت و پاکیزه گی و حسن خدمت معروفست. و هم دایره های مخصوصی برای عایله ها دارد. گفتم — بسیار مناسب. زود قایقهایت را بوابور نزديك كن. گفت — بفرمائید حاضر است.