Page 552

صحیفه 545 سیاحتنامه شبه قطعه روی زمین جلد سوم يك نور خفتی از لی از کارگاه عشق الهی در دل شما تابش یافته که شمارا بر راه حق سوق نموده . یعنی شمارا خدا دوست داشته که بهدایت ایمان نائل نموده . پس چون در ینوقت خودرا بحضور یکدوستداشتۀ خدا می بینم برخود میبالم ، وجد می آرم ، شکر میگذارم . محمد دین – تا بحال در تردد بودم که آیا خودرا اظهار کنم و یا اخفا ؟ وچون در بعضی مسائل هنوز تحقیقات و تنبهات خودرا بسر نرسانیده بودم اخفارا اولتر میدانستم ، وهم دل خودرا باین تسلی میدادم که لباس مانع دین نیست . از انر و در زیر این لباس پاپاسی مانده ام . اما در ینبار خیال دارم که چون بشام برسم رسماً اعلان اهتدای خودرا کرده از ین لباس برایم و بخدمت شما با عمامه و جبه بیایم ، البته قبول خواهید فرمود . حضرت پد – من بهر لباسی که با شید شمارا قبول میکنم . کلمه طیبه را از زبان شما شنیدم . شمارا پاك میدانم و مهتدی میشمارم و بس . درین اثنا چای و ناشتاهم به اتمام رسیده بود . حضرت پدر ابا محمد دین افندی گذاشته خودبرای جستجوی داکتر بسوی پل قومانده روانه شدم . داکتر را در پیش زینه یافتم به اشارت گفتم که مجروح رامی بینید یانی؟ اشارت قبول نشان داده با هم روان شدیم . از زینه قره های سوم فروآمده در وازۀ قره عایله بیچاره را زده از آمدن داکتر خبر دادیم . دروازه را باز کردند . داکتر در پیش بستر خوابگاه پسر خم شده نبض وزخم اورا معاینه کرد . دستمالهای بسته آنرا تبدیل نمود ويك رجته دیگر نوشته بواسطه قمروت فهمانید که يك آبیست که همیشه با آن زخم را تر بند داشته باشند و هم فهمانید که از زخم هیچ اندیشه نکنند دو روز بعد سراسر التیام یافته نخ دوختن آنرا میکشم . اینرا گفته برامد . خانم ها را خطاب نموده گفتم :