Page 265

صحيفه ٢٥٨ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم روز پنجشنبه ٦ ذیقعده صبح بوقت از خواب برخواستم . بعد از آبدست ، و توالت در یشانی خود را کرده وصلوة صبح را ادا نموده در دالان آمدم . هنوز حضرت در بو ظایف صبحینه عادتی خودشان مشغول بوده بدالان تشریف نیاورده بودند. از نجره یعنی دروازۀ آینه دار دالان بسوی منظرۀ که (پانوراما) آسا در مد نظرم جلوه گر بود نظر کردم ، دیدم كه يك غبار آب ود مۀ بسيار كثيفى همۀ اطراف را استیلا نموده دلبر ناز نين درخشان جبین شهر مینو بهر استانبول با تمکین را در يك چادر کاچ آب روان مانند ی سراپا پیجانیده بود . شهر بيك محبوبۀ لطيفۀ برهنه خواب آلوده میماند که با روپوش جاله ستاره دوزی پوشیده شده است . ستاره دوز ئی آن عبارت از پر تو نثاری بعضی چراغهای گاز هو است که هنوز در بعضی خانها خاموش نشده است . رفته رفته دلبر پر ملاحت سراسر صباحت شهر بیدار میشد ، ويك حرکتی در عالمیان از اوازیکان صدای رفتار عرابه ها و رهسپاران برای کار ها ، وبگان صداهای تیز ، وزیر استمبو طها ، و صغیره ای برويم وابور های بزرگ پدیدار میشد ، به آواز آنها آهسته آهسته جبهۀ پرانوار خود را از زیر چادر دمه ها و امبر هایند ، یعنی در جهت افق غربی که طرف مد نظرم بود بعضی سرهای مناره های مسجدها ، و خشتهای پختۀ ناوه نمای بامهای بعضی خانها و نوکهای بعضی درختان سرو و چنار تپه های زمرد آسا ، ودکلها و دودکشهای بعضی وا پور ها در میان دود های غبار آسای دمه ها ظهور مینمود .