Page 210

صحيفه ۲۰۳ سياحتنامه سه قطعه روی زمین جلد دوم و حوايج مختصره خود را که ازمدت ده دوازده روز در قمره که حکم آشيانه مارا گرفته است پراگنده شده بود جمع آوری نموده برسطح برآمدم . حضرت پدر بقرار عادت عمرنی شان دو پاس ازشب بيدار بودند . نماز صبح را بجماعت ادا کردیم . ابومحی الدین نیز وقت تر چای و ناشتا را بخلاف دیگر روزها نیاورد . زيرا بجمع کردن وبستن اشیا و حوايج خود مجبور بود . واپور ما به شش ونيم بجه ازجائیکه لنگر انداز اقامت بود حرکت کرده داخل ليمان فيض رسان يك شهری گردید که در بزرگی ، وكثرت نفوس، وتجارت ، و عمارت از جمله شهرهای بسیار معتبر ومعروف كره زمين شمرده میشود ، و در شكل ووضعيت قدرتی ، ومحاسن ولطافت طبيعي در عالم نظیر آن ديده نميشود . اين شهر مينوسهر — چنانچه بعد ازين بتفصيل بيان خواهد شد — برسه حصه یا پارچه منقسمست كه يكي را (استانبول) وديگرزی را(غلطه مع بيك اوغلی ) ، وسوم آنرا(اسکدار مع حيدرپاشا) میگویند . لیمان یعنی لنگر گاه تجارتی شهر که بهزارها واپورها وكشتیهای تجارتی ملل مختلفه در ان لنگر می اندازند يا از ان لنگر میبردارند یکی در سمت استانبول ، ودیگری در سمت غاطه میباشد . واپور مابلیمان سمت استانبول حرکت کرده، وازميان صدها کشتیهای كوچك وبزرگ بادی ، وصدها وابورهاى كوچك وبزرگ برهنمائی يك استمبوط كوچكی كه ( قلاووز ) میگویندش فريادكنان وخبردارگویان آهسته آهسته در گذشته بجای مخصوصی که توقفش دران لازم بودلنگر انداز اقامت گردید . قايقچیان وملاحان لنگرگاه برای حمل ونقل مسافرين وابور نشين هجوم آوردند، درسطح عاميك هرج ومرج وقيل و قال عجيب مسا فر ان