Page 120

صحيفه ۱۱۳ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد اول و از چشمان كوچك فرورفته اش انوار ذكا وكثرت مطالعه پدیدار بود. يك كلاه كوچك و پست فرنگی بسر ، و لباس رسمئی سیاه درازی دربر داشت . حضرت پدرفرمود : — این شخص از ازمیر نو بوابور ما آمده باشد ؟ گفتم — همچنین باشد زیرا پیش ازین او را در وابور ندیده بودیم . فرمودند — عجب قالب وقیافتی دارد ! و بسیار عالم يك آدمی بنظر میآید . مگر چنانچه قالب وقیافت او نظر دقت ما را بخود جلب کرده بود ، قیافت افغانیۀ حضرت پدر ، وقیافت تركی من وشیوۀ تکلم لسان فارسی ما نظر و سمع او را نیز جلب کرده بود که از جای خود برخاسته بی محابا به پیش ما آمده ، و بدست يك تمنائی كرده بزبان تركی بحضرت پدر خطاباً گفت : — شما را از مردمان این صفحات نمی بینم ، آیا گستاخی نخواهد بود که بپرسم از کجا میباشید ؟ سخن اورا ترجمه کرده بحضرت پد رعرض کرد م . فرمودند — بگو که ما افغانيم ، آیاشماچه کاره وكجایی هستید ؟ چون نام افغانراشنید « اوخ ! اوخ ! بسیار تشکر میکنم .» گفته و چوکی خودرا پیش آورده بنشت . گفت — بسیار آرزو داشتم كه بايك افغان ملاقات کنم و از احوال افغانستان بعضی معلومات بگیرم چونکه من از منتسبین موزه خانۀ (پاریس)، وفرانسوى الاصلم . اسم من ( هار مان ) است ، و در ینوقت محض برای تتبع بعضی آثار عتیقه بجزیرۀ ( ساقز ) میروم . — آیا آرزوی شما برای دیدن افغانیان ازچه رهگذر است ؟ — ازین است که از آثار عتیقۀ آنجاها بپرسم که چیست و رفتن به آنجا بجه طریق میسر خواهد شد ؟ از وضع و هیئت جناب شماچنان معلوم