Page 742

جلد سوم ۶۷ كتاب الحواله پس حواله کرد آن در پدروجه خود را بپسر شوهر خواهر خودتا بگیرد زهر خواهرش مهرتر خودرا بی اذن آن دو زنان و گرفت آن پسر چیز را ازان مهر و باقی ماند چیزی و آن برا در مردو خواهرش از جمله کسانی بود که از میراث او محجوب بود و آن پدر نیز مرد پس آیا این حواله صحیح است یا نه و چه حکم اس در مالیکه بآن پدر داده شده است آیا میرسد دافع را رجوع نمودن در ترکه آن پدر یا نه جواب گفت که حواله مذکوره باطل است و میرسد محتال علیه دافع را رجوع کردن درعین آنچه داده است آنرا اگر موجود بود یا بمثلش در مثلی اگر پلاک شده بود در ترکه قبض کننده که حال این چنین باشد والله اعلم سئل في رجل استأجر من ناظر وقف قرية وشرط تعجيل الاجرة واحاله بها مستحقاً في الوقف فقبضها ثم نقضت الاجارة فهل يرجع على النا او على المستحق بما قبض اجاب يرجع المحال عليه اى المحتال على المحال عليه المحال والحالة هذه (فتاوی خیریہ الو مطیع) پرسیده شد در حق مردیکه باجاره گرفت از ناظر وقف کرید او شرط کرد تعجیل اجر را وحواله کرد بان اجرت مستحقی را در وقف و او قبض کرد آن اجرت را باز شکست آن اجاره آیا رجوع کند آن اجاره گیرنده بر آن ناظر یا بر ان مستحقی بانچه قبض کرده است جواب گفت که رجوع کند محال علیه که اجاره گیرنده است بآنچه ادا کرده بمحتال بر محیل و رجوع نکند بر محتال که حال چنین باشد سئل في رجل ادعى على اخر بدين هو ثمن مبيع فاجابه باني احلتك به على فلان الغائب فقال المدعى لم اقبل ذلك فاقام المدعى عليه البينة بذلك فقبلها القاضي و منعه عن معارضته الى الاجتماع بالغائب مخاصمته هل يلزم المدعي تعزير واهانته بذلك ام لا اجاب لا يلزم المدعى اهانة ولا تعزير بذلك (خيريه) پرسیده شد در حق مردی که دعوی کرد بر دیگری بدینیکه بهای مبیع بود و او جواب داد مدعی را باینکه من حواله کرده ام ترا بان دین بر فلان غایب پس مدعی گفت که قبول نکرده بودم آنر ا و مدعی علیه