Page 706

جلد سوم ۳۱ كتاب الحواله اگر قبض کرده بود آنرا کسیكه حواله برای او شده پیش از جدا شدن او از حواله كننده واگرشرط باهم جدا شدند پیش از قبض كردن باطل می شود عقد صرف ایشان واگر باهم جدا نشدند وليكن از ایشان جدا شد امانت گیرنده و غصب كننده پس آنحواله رو است ـ ولو صالح المحيل المحتال عليه من الجياد على الزيوف على ان يحيل بها عليه صاحب الزيوف صح وبرئ المحتال عليه من الجياد وصار عليه الف درهم بنهرجة للمحتال له فان مات المحيل في هذه الصورة وعليه ديون كثيرة سوى دين المحتال له تؤخذ من المحتال عليه الالف النهرجة وتقسیم بین المحتال له وبين سائر الغرماء (عالمگیری) واگر حواله كننده صلح کرد با آنکسیكه حواله بر او شده از درمهای سره بدرمهای ناسره باین شرط كه حواله كند بروی بآن درمها صاحب درمهای ناسره را صحیح ست این حواله وخلاص می شود آن کسیكه حواله بر او شده از درمهای سره وبر او هزار درم ناسره است مر آن كسی را كه حواله برای او شده پس اگر حواله كننده مرد درینصورت و بر وی دینها بسیار بود بغیر از دین كسیكه حواله برای او شده گرفته می شود از آنكسیكه حواله بر او شده هزار درمهای ناسره وتقسیم کرده میشود در بین آن کسیكه حواله برای او شده و دیگر صاحبان دین حواله كننده له الف زيوف وعليه الف جياد فالحال ان يأخذ الزيوف صح وكذا لوصالح المحيل المحتاله من الجياد على الزيف على ان يحيله بها على فلان جاز فان مات المحتال عليه مفلساً يرجع بالزيوف الى المحيل (عالمگیری) مر شخصی را هزار درم ناسره بود بر مردی وبر او مرد دیگر را هزار درم سره بود و حواله نمود صاحب دین خود را که بگیرد درمهای ناسره را صحیح ست این حواله و همچنین اگر حواله کند و صلح نمود با کسی که