Page 703

جلد سوم ۲۸ کتاب الحواله وتنتقض الحوالة وعادت الدراهم النبحرجة كذا في محيط السرخسي فان افترقا توادى المحتاعليه ثم برى المحتال عليه عن دين المحيل يرجع المحيل على المحتال بالجياد قبضه منها الصرف ثم رجع المحتال على الحيل وهي؟ مرد برابرد یگری صد درم ناسره دین بود و آنمرد بر ابرد یگری صد درم نامی سره دین بود پس حواله نمود شخصی که بر و درمهای ناسره بود صاحب دین خود را بر مدیون خود بصد در مهای سره که بگیرد آن صاحب دین حامی در مهای ناسره و آن کسهیکه حواله براو شد و غایب بود پس خبر حواله با و رسید و آنرا اجازه کرد پس آنحواله باطل است بقیاس و استحسان آنکه آن کسی که حواله برا و شده حاضر بود و قبول نمود حواله رو است این حواله در استحسان همچنین ذکر شده است در کتاب محیط پس اگر داد آن کسی که حواله براو شده پیش از جدا شدن شخصی حواله برائی او شده از حواله کننده رواست دادن او و اگر داد اگر د بعد از جدا شدن ایشان باطل می شود دادن او و می شکند آنحواله و باز میگردد آن درمهای ناسره همچنین ذکر شده است در کتاب محیط سرخسی پس اگر با هم از مجلس جدا شدند بعد از ان داکرد آن کسی که حواله برا و شد، درمهای سره را صحیح می شود و خلاص می شود آن کسی که حواله براو شده است از دین حواله کننده و رجوع کند حواله کننده بر آنکیکه حواله برای او شده بدرمهای سره از جهت قبض کردن او آنرا بعد از فاسد شدن عقد صرف بعد از ان رجوع کند آن کیکه حواله برای او کرده شده بر حواله کننده بدین خود که درمهای ناسره است و کذا اذا قضى المحتال عليه المحتال من الدراهم الجياد فى الحوالة الاولى برى المحتال عليه ولمحيل ان يرجع على المحتال فيأخذ الجياد يعطيه النبحرجة وان لم يكن المائة على المحال عليه باقى المسئلة بحالها فالمحتال عليه يرجع على المحيل بالمائة الجياد هكذا في المحيط (عالمكيرى) وكذالو صالحه على صاعلى ان يضمن فلان او محيل على فلان ولا دين عليه ( كافي ) ویقین رجوع کند بر او؟)