Page 697

جلد سوم ۲۲ کتاب الحواله نکرده شده برابر شد با دیگر صاحبان دین حواله کننده پس اگر آندین و یا آنحال معین که شخص بود که حواله برا و شده تقسیم کرده شد میان دیگر صاحبان دین حواله کننده و انشخص حواله کرد شده گرفت حصه خود را درین صورت نیست مرا نکسیکه حواله کرده شده که رجوع کند بآنکسیکه حواله کرده شده برا و به باقی دین خود ولو مات المحيل له ورثة لا غرماء استظهر في البحر ناقلا من بعلك ان الدين المحال به قبل قبض المحتال يقسم بين الورثة بمعنى ان لهم المطالبة به دون المحتال فضم الى تركته وحينئذ يتبع المحتال التركة (رد المحتا) واگر حواله کننده مرد و مر او را وارثان بودند نه صاحبان دین قوت داده است در کتاب بحر ر این و ثابت کرده است کسیکه بعد از مصنف آن است این حکم را که بدرستی آن دینیکه حواله بآن کرده شده است پیش از قبض نمودن شخص حواله کرده شد تقسیم کرده می شود میان وارثان حواله کننده باین معنی که طلب نمودن آن دین از مدیون وارثان اور ا میرسد نه حواله کرده شده را پس دین یکجا کرده شود با ترکه او درین هنگام آن حواله کرده شده پی آن ترکه بگرد وفى الحوالة المقيدة ان قبل المحتال عليه برئ المحيل من دين الطالب فان كانت الحوالة مقيدة بالالف التي له على المحال عليه فمات المحتال عليه مفلسا او مجحد المحتال عليه الحوالة وحلف لم يكن للمحيل ولا للمحتال بينة على الحوالة بطل الحوالة وعاد دين المطال على المحيل (قاضيخان) و در حواله مقید اگر حواله را قبول کرد آن کسیکه برا و حواله شده خلاص میشود حواله کننده از دین طلب کننده آن پس اگر آنحواله مقید بود بآن هزار در میکه او را دین بود یکره حواله بر او شده و آن کسی که حواله بر او شده مفلس مرد و یا از حواله منکر شد و سوگند خورد و نبود حواله کننده و حواله کرده شده را گواهان بآن حواله در اینصورت حواله باطل می شود و با زبرکرد دین طالب بر حواله کنند ه و لوكانت الحوالة مقيدة بثمن عبد كان للمحيل على المحتا عليه ثم