Page 690

جلد سوم ۱۵ کتاب الحواله حواله نمود شخصی را بر آن کسی که حواله بر او کرده شده تا همان مدت پس بدرستیکه آنان اجلانی کسیکه حواله بر او کرده شده تا بآن مدت میشود و لو حصلت الحوالة مبهمة لم يذكر صحاح قالوا ينبغي ان تثبت موجلة كما في لكفالة فلومات المحيل لم يحل المال على المحتا عليه ولومات المحال عليه قبل حلول الاجل والمحيل حج حل الحواله على المحنا علي فان لم يترك وفاء رجع الطالب على المحيل الى اجله ( فتح القدير وعالمگیری) و اگر حواله حاصل شد نا معلوم ذکر نکرده است آنرا امام محمد رح گفته اند - مشائخ رحمهم الله تعالی که میشاید که ثابت شود انحو الی مهد و چنانچه در ضامنی همچنین است پس اگر حواله کنند ه مرد آن مال حالی نمیگردد بر آن کسیکه حواله کرده شد ه براو و اگر مرد آن کسیکه حواله بر او کرد و شد پیش از رسیدن آمدت و حال آنکه حواله کننده زنده بود درین صورت آنمال حالی میشود بر انکسیکه حواله بر او کرده شد پس اگر انقدر مال که و فابآن دین کند نگذشته بود رجوع کند طلب کننده دین برحوالی کننده تا مدت آن واذا كان المالا حاله على الذي عليه الاجل من قرض فاحال بها على رجل إلى شهر جازوان كان هذا تاجلا فى القرض فان ما تالمحنا عليه قبل مضى الاجل مفلكا المال إلى المحيل حالا وكذا لو كان مالا حالا على المحيل من ثمن مبيع او عصب فاحاله بها على رحل الى شه ومات المحتا عليه قبل مضى الاجل مفلمسافانه يعود المال إلى الحيل حالا كذا فى الذخيرة عالمگیری) و وقتیکه آنمالی حواله بآن کرده شده در حال بود برآن شخصیکه بر او جلی دین بوداز با مت قرض پر او حواله کرد صاحب دین را با قرض بر مردیگر نامدت یکسال پس این حواله رو است گر چنجرا مدت نهادن است ترفرض آن لازم نیست پس اگر سیکو حواله براورده شد مفلس مرپیش انگیز س امین باز میکردد تمال حواله کننده در حال همچنین اگر مال حواله کننده در حال کرم نوا برسب بیای خر فروشند بیا مال