Page 657

جلد سوم ۲۳۳ كتاب الكفاله كل واحد منهما كفيل عن صاحبه ثم ان البايع اخر ما على احد المشترين من حصته ثم ان هذا الذي اخرحصته ادي نصف المال قال هذا ما كفلت به عن صاحبي قبل قوله (عالمگيري) دو مردان خریدند از مرد دیگر غلامی را بهزار درم باین شرط که هر کدام از ایشان ضامن باشد از طرف شریک خود بعد ازان فروشنده مؤخر کرد چیزیرا که لازم بود خاص بر یکی از این دو خریدار بعد از ان کسیکه از و مؤخر کرده شد ادا نمود نصف مال ضامن را و گفت این ازان مال است که ضامن شده بودم بآن از طرف صاحب خود قول او قبول کرده میشود اذا وجب عليه الألف من ثمن مبيع ثم ان صاحب المال جعل نصف المال الي سنة او وجب نصف الالف من الابتداء حالا و وجب نصف الآخر من الابتداء مؤجلا الي سنة وكفل بكل نصف كفيل علي حدة ثم ان الاصيل ادي خمسمائة ولم يقل شيئا فهو عن الكفيل الذي كفل عن الحال كذا في الذخيرة وان قال هي عن الكفيل الذي كفل بالمؤجل قبل قوله كذا في المحيط (عالمگيري) وقتیکه واجب شود بر مردی هزار درم از جهت بهای چیز فروخته شده بعد ازان صاب مال نصف مال را به مهلت بگرداند تا مدت یکسال و یا واجب شود بر کسی نصف مال از ابتداء در حال و واجب شود نصف دیگر از ابتداء به مهلت تا یکسال و ضامن شود بهر نصف ضامن علیحده بعد ازان ضامن دهنده ادا نماید پنچصد درم را و نگوید هیچ چیزی پس آن ادا کرده شده واقع میشود ازان ضامنیکه ضامن شد در حال حالی همچنین مذکور است در کتاب ذخیره اگر گفت که این ادا کرده شده از جهت آن ضامن است که ضامن شده بمال به مهلت قبول کرده میشود قول او همچنین مذکور است در کتاب محيط اذا كفل رجلان عن رجل بالف درهم وكان احد منهما كفيل عن صابر بمالذ المال على احد الى سنة وعلى الاخرالى سنتين فهو جائز فان حل على صاحب السنة فاداه رجوع به