Page 65

جلد سوم ۵۸ کتاب الوكالة تزويج المرتد مسلما با داد خلوا أن تجعلنا الينا فلها ذلك (عالمگیری) پس اگر قاضی حکم کرده ورثه را بمیراث بعد از انکه ایشان قسم خورده بودند پس مرتد از دار حرب مسلمان آمد و زن ار باز آورد انیکه سوگند بد به شوهر را نیز پس هست مردنرا این سوگند دادن رجل كل رجلا ان يزوجه امته فزوجه حرة لا يجوز (قاضیخان) مردی وکیل نمود مردیرا باینکه نکاح کند برای او کنیز را پس نکاح کردش از اصیل روا نیست این نکاح و ان زوجه مكاتبة او مد برة او امر ولد جاز (قاضیخان) واکر نکاح کرد برای او کنیز مکاتبه و یا مدبره و یا ام ولد را رواست رجل وكل رجلا ان يزوجه امرأة فزوجه امرأ بطلان ام ها يبطل النكاح بطل الشرط (قاضیخان) مردی وکیل نمود مردمیرا باینکه نکاح بگیرد برای او زنی را پس نکاح کرد برای اورنی با بین شرط که هستی امز نرا هست و می باشد درست است و باطل میشود شرط امرأة وكلت رجلا ان يزوجها واجازت ما صنع فاوصى الوكيل الى رجل ان يزوجها فمات الوكيل كان للوصى ان يزوجها وكذا في سائر الوكالات (قاضیخان) وقتی که وکیل گرفت زنی مردیرا باینکه نکاح بدهد و یرا و زن اجازه نمود وکیل را بهر چیزی که بکند پس وکیل عصیت کرد مردمی باینکه نکاح بدهد آنزن را بعد از ان وکیل مرد هست و صی را که نکاح بدهد آنزن را متجنیین حکم ست در دیگر وکالتها رجل وكل رجلا ان يزوجه امرأة فزوجه ابنته لا يجوز في قول ابي حنيفة رحمه الله تعا الا ان يرضى الموكل (قاضیخان ) مردی وکیل نمود مردیرا باینکه نکاح نماید برای او زنی را پس نکاح داد با و وکیل دختر خود را ر وانیست در قول امام اعظم حمہ اللہ مگر اینکه راضی شود موکل بنکاح دختر وکیل رجل قال لغیره زوجنی فلانة على مائة دمر فان ابت فاعطها مائتين فابت المائة فزوجها اياه على مائتين ليز الموكل (قاضیخان) مردی گفت مردیکر میلکہ نکاح گیر بر امین فلانه زن را بر صد درم مهرپس اگر آن زان منع آورد بده او را دوصد درم و زن منع آورد از صد درم مهر پس نکاح گرفت آن زن را بد و صد درم لا ز م ی شوا بر موکل