Page 638

جلد سوم ۲۲۵ كتاب الكفالة علما را رحمهم الله تعالى نخواهد از مدیون ضامن دادنز ا اگر چه دینش به مهلت باشد و بعد ازین ذکر نموده اینکه بدرستیکه در دینکه به مهلت باشد اگر قاضی ضامن گرفت از جهتیک اراده کرده بود که غائب شود ضامن گرفتنش نافذ شود بدلیل آنکه در ظهیر یه مذکورات که زنی گفت بقاضی که شوهرم اراده کرده که غائب شود پس نفقه من ضامن بگیر از اوسبحان و نیکو پنداشته امام ابویوسف مع گرفتن ضامن را بنفقه او تا بکام برآن شفقت نمودن بر ان زن و بر همین فتوی و این صورت گردانیده میشود مانند انکه گویا شوهرش ضامن داده بیغتی که لازم شده برای آن زن بر ذمه او و در کتاب محیط قیاس نموده بر حکم ضامن گرفتن بنفقه زن ضامن گرفتن را در دیگر دینها زیرا که درمحیط گفته که اگر فتوی داده شود بقول امام ابو یوسف رحمه الله تعالی در همه دینها بضامن گرفتن بین نیکواست برای شفقت نمودن بر مردم و این گفتن بر پیج است از صاحب محیط مر قول ام ابو یوسف رحمه الله تعالی و در بیری از خزانة الفتاوی نقل نموده که صاحب دین نگیرد از مدیون ضامن با گرو برا اگر چه ظاهر مذهب نگرفتن است لکن مصلحت در این است که بگیرد بدلیل اینکه در میان مردم تعنت و ظلم ظاهر گردیده بعد ازان دیدم مفتی ابو سعود را که در معروضات خود فتوی میداد بضامن گرفتن در همه دینها و در کتاب قنیه تفصیل نموده باینکه اگر مدیون معلوم بود بفر یب و حيله ضامن از وبگیرد و اگر چنین نبود گیرد پس درین باب سه قول است و في نور العين عن الخلاصة لو علم القاضى الزوج يكيت في السفر لاكثر من شهر يا خذ الكفيل باكثر من شهر عند ابي يوسف رحمه الله عليه (رد المحتار) و در کتاب نورالعین از خلاصة الفتاوی نقل نموده که اگر قاضی دانست که شوهر درنگ میکند در سفر افزون تر از یکماه ضامن بگیر دازا و با فزون تر از یکما د نزد امام ابو یوسف رحمه الله تعالی