Page 616

جلد سوم ۲۰۳ کتاب الكفاله والثانیة ان پدکرابتك هامن الصلب والثالثة بالعكس فالاولی ان یقول الكفیل ضمن له مالاقدبرئت الیای مؤديا الى من المال الذى كفلت به وهذا معنى اقرار من رب الدین بالقبض من الكفيل كانه قال دفعت لى فلا يرجع على واحد منهما و يرجع الكفيل على الاصيل لجميع الدين ان كان كفل بامره الا خلا (هدا یه وغایه و فتح القدیر) در اینجا سه مسأله اوست که تعلق دارد با براء کی از ان به انکیمذکور باشد در ان ابتدا برارت، از مطلوب وانتهايش بطالب و دوم اینکه مذکور باشد دران ابتدا ببرارت از طالب سوم عکس دوم وصورت مسأله اول این است که می گوید برائی ضامنیکه ضامن شده باشد برای آنکس بمالکه (قدیبرئت الی) یعنى تحقیق تو خلا شدى بمن یعنی تو خلاص شدی در حالیکه تودا کننده مستی برای ماليكه ضامن شد بان مال یعنی تو سبباً برائی و من منتهای آنم واین قول صاحب دین در منی اقرار برست از جانب صاحب دین قبض نمودن دین از ضامن گویا که وی گفت که دادی بمن پس درین مسأله صاحب دین طلب نکند دین را نه از ضامن و نه از ضامن بنده و ضامن رجوع کند بر ضامن بنده بجمیع دین اگر ضامن بود که ضامن شده بود با مرا و ور نه رجوع نکند والثانیة قال ابراتك من المال الذي كفلت به عن فلان لیس اقرارا بالقبض فيهما لا يرجع للكفيل على المكفول عنه بالك ويأخذ الطالب حقه من الاصيل (هدايه فتح) مسأله دوم از ان سه مسأله این است که ضامن گیرنده بگوید بضامن که ابراء کردم تراخوان ما لیکه تو ضامن شده بان از طرف فلان این قولش اقرار یقبض نوو درین مسأله ضامن رجوع نکند بر کسیکه وی از جانب او ضامن شده و طلب کننده حق بگیرد دین خود را از اصل مدیون والثالثة قال برئت من المال الذي كفلت به عن فلان ولم يقل الى قا ل ابو يوسف رحمة الله عليه هو مثل الاول