Page 613

جلد سوم ۲۰۰ کتاب الکفالة بلکه کند انچه خیرو گره تر است مفرور است پس ضامن شدن بان خصومت در منشور به تناول انچیزیکه خیر صانیع نفس است نمیشود ولوا براء المريض في مرضه من الكفالة بالنفس جازة كذلك لوكان الكفيل بالنفس مريضا رشهد على المرض بن محيلط فابراء الكفيل ثم مات من مرضه ذلك فهو جائز كذا في محيط السرخسى (عالمگيري) اگر مرین ابرا نمود ای وارث را اضا من نفس دست بر او همچین اگر ضامن نفس میر اودر شد و حال اینه بر منشی بود که برگزیره بود مال و را وابرانمو را ان ضامن مع ازان مردان مرض خودیس این ابراء در دست همچنین ست محیط سرجسی ولو ان الكفيل احال المكفول على رجل قفيل المكقول والمحتال عليه يبرى الكفيل والمكفول كذا في السراج الوهاج (عالمگيرى) واگر ضامن حواله نمود ضامنی گیرند را بر مردی و ضامن گیرنده و کیکه حواله شد بر او قبول کردند حواله را درینصورت ضامن رضا متن نهده هر دو خلاص میشوید چنین است در کتاب سراج وهاج ولو قال لاحق لى قبل الكفيل يبرا الكفيل وصار المنفى بهذا الاقرار الحقوق الثابتة كلها للطالب قبل الكفيل كذا فى الذخيرة (عالمگیرى) و اگر ضامن گیرنده گفت هیچ حق نیست مرا نز د نصا من در ینصورت ضامن خلاص میشود باین اقرار ا و تمامی حقهای که مر او را ثابت بود نز د ضامن منفی میگرد و چنین است در ذخیره و لو ابرا الكفيل الاصيل قبل الاداء الى الطالب من الدين او وهبه منه يجوز حتى لوادى الكفيل الى الطالب بعد ذلك لم يرجع به على الاصيل كذا ذكر الامام قاضیخان والامام المحبوبي كذا فى النهاية (عالمگيرى) واگر ضامن با نمودا ز ین کراضامن شده بودش از او اتنودا ا ان این اضا می گیرند این بخش و آن ان اضامن جند دوست این اراک اشرا اینکر ارضامنی از ان اد ا نمو د آن بین اطا کر بند چین وی رجوع نکند بآن بین بر ضامن بنده همچنین ذگر گر و امام قاضیخان و امام محبوبی رحمهما الله تعالى همچنین مذکور است در کتاب نهایه قال محمد رحمة الله تعالى عليه فى الاصل الكفيل بالنفس اذا قضى الدين الذى على المكفول بنفسه على ان عن الكفالة