Page 605

کتاب کفاله ۱۹۲ و بحال خود بسته میشود پس مهلت میکه درینصورت دین بمهلت میشود برای ضامن بهر دو را ضامن هر دو بجمعیت تا بیک ماه و ازین حکم فهمیده شد اینکه اگر دین بمهلت بود بر اصل و باز کسی ضامن شد بآن موخر میشود از هر دو بطریق اولی اگر چه در عقد ضامنی مدء را ذکر کرده باشد چنانکه تصریح کرده بدین حکم در کتاب کافی حاکم شهید و وقتیکه ضامن رد کرد تاخیر را رد میشود چنین است در فتاوای خزانة المفتین و ما مرض ان الطالب اذا اخر الدین عن الاصلی تاخر عن الكفيل تأمل كفيل الكفيل فاذا اخر الطالب عن الاصيل تأخر عن الكفيل وكفيله وان عن الكفيل الاول تاخر عن الثاني ايضا لاعن الاصيل كما فى الكافي وشرطه ايضا قبول الاصیل خلو پر دار قد کما افادة الفته (رد المحتار) و انچه گذشت از انکه اگر طالب دین موخر کرد دین خود را از اصل مدیون موخر میشود از ضامن شامل است ضامن ضامن را پس و شیکر صدا با دین تا خیر دین نمود از مدیون موخر میشود از ضامن او و ضامن بآن ضامن و اگر موخر کرد دین خودرا از ضامن اول موخر میشود از ضامن دوم نیز نه از اصل مدیون چنانکه در کافی مذکور است و در خلاص شدن ضامن ضامن نیز شرط است قبول نمودن اصل مدیون ابرار طالب ما را پس اگر مدیون رد کرد ابراء او را رد میشود چنانکه از شرح القدیر دانسته میشود و ما ذكر انام لينتقل المجال مو جلا ماجل عنها يستغنى عنهما اذا أخل الكفيل لاجل الى نفسه بان قال اجلنى وشر الطالب بقاء الكفالة الاجل الكفيل تاثلا يتأخر الى ن حينئذ عن الاصيل كما ذكره في الفتاوى الهندين ويفتى ايضا ما لوكفل بالمال مؤجلا لا ينتقل الموعدالكفيل إلى الاجل من الأصيل كم في البحر من الخلاص عيا الحال لمرجع والصباعة (رد المحتار) و این که میگویند که اگر سی حال مال ضمان شد مهلت در صورت مال بهیات میشود از هر دوست مناکرده شده از ان حکم اینکه اگر ضامن نسبت مهلت را بخص خود نمود چنانچه گفت که مهلت بدم مرا و یا طلب کنند، حق وقت ضامنی شرط نموده بود مهلت را نمانا برای