Page 590

جلد سوم ۱۷۷ كتاب الكفاله رجل كفل بنفس محبوس ينبغى للقاضى ان يخرجه حتى يدفعه الكفيل الى المكفول له ثم يعيده الى السجن (فتح القدير) و در کتاب فتحتی مذکورست اینکه اگر مردی ضامن شد بنفس مردی که بندی بود قاضی را میشاید اینکه بیرون کند او را از بندی خانه تا که ضامن بدهد او را بطلب کننده را بعد از ان پس بگرداندش به بندی خانه و ان كفل بنفس رجل و هو محبوس ثم اطلقه و اعاده الى السجن قدفعه اليه قالوا ان كان الحبس الثاني بشىء من التجارة او غيرها صح الدفع و برء الكفيل وان كان الحبس الثاني بشئ من امور السلطان لايبرأ الكفيل (قاضيخان) واگر مردی ضامن شد بنفس مردی دیگر و حال اینکه آن مرد دیگر بندی بود بعد از ان رها شد از بند بعد از ان پس بندی شد پس ضامن داد او را بطلب کننده گفته اند فقها رحم که اگر بندی شدن او دوم بار بچیزی از سوداگری بود و یا غیر آن دادنش صحیح میشود و وی خلاص میشود از ضامنی واگر آن بندی شدنش بچیزی از کارهای پادشاه بود خلاص نمیشود از ضامنی ولو قال المطلوب فى المجلس دفعت نفسى اليك بالكفالة برى الكفيل (بحررائق) و اگر گفت مطلوب فی المجلت در بندی خانه که سپردم نفس خود را بتو بسبب ضامنی قبالی خلاص میشود از ضامنی اذا حبس المكفول بنفسه بدين او غيره يؤاخذ به الكفيل هكذا اطلق في الاصل قالوا وهذا اذا كان محبوسا فى مصر أخر واما اذا كان محبوسا فى المصر الذى وقعت فيه الكفالة في سجن القاضى الذى تخاصما اليه لا يطالب بالتسليم ولكن القاضي يخرجه من السجن حتى يجيب خصمه ثم يعيده الى السجن (عالمكيريه) وقتیکه بندی شد ان کس که ضامن بنفس خود او جل بود بسبب دین و یا غیر از دین پس ان ضامن گرفته میشود با ان کس هميچنین مطلق ذکر نموده در کتاب مبسوط و گفته اند فقها ر ح اینکه این حکم وقتی است که ضامن در شرینی بندی باشد در شهر دیگر و اما وقتیکه بندی باشد در شهریکه عقد ضامنی در ان واقع شده باشد