Page 575

جلد سوم ١٦٢ کتاب الکفالة ومن كفل عن رجل بالف عليه بامر فامره الاصيل ان يتعين عليه حريرا ففعل الكفيل ذلك فالشراء للكفيل والملك له للحرير له والربح الذي يربحه البايع فهو عليه لا علي الاصيل ومعناه الامر ببيع العينة مثل ان يستقرض من تاجر عشرة فيتابي عليه يطلب التاجر الربح ويخا من الربوا فيبيع ثوبا يساوى عشرة بخمسة عشر مثلا نسيئة رغبة في حل الزيادة فيبيعه المقر ض بعشرة في السوق فيبقي عليه للبائع خمسة عشر هدايه و عينى و ملتقط ) و کسیکه ضامن مردی شود بهزار درم که بر ذمه وی دین باشد با مروی و امر کند ضامن را که متعین کند بر او جامه ابریشمی را ضامن چنین بکند پس خریدن ضامن راست یعنی آن جامه بر ملک اوست و ربجی که بایع کرده آنرا بر ضامنست نه بر اصیل دیون و معنای اینکه متعین کند بر او جامه را امر نمودن ضامن دهنده است ضامن را به بیع عینه صورتش این است که کسی ده درم از سودا گر قرض بخواهد و او منع آرد بروی و آن سوداگر خواهدش ربح بکند و حال انکه مترسب از ربا و مغرور شد بروی جامه را به نسیه که قیمت آن برابر ده درم باشد به پانزده درم مثلاً از جهت رغبت او در یافتن حلی آن زیادتی پس قرض گیرنده بفروشد آنرا در بازار بده درم و واجب شود بر او مر بایع را پانزده درم و متنی لعبیه ت خمسة عشر درهما مثلا ثم يبيعه المقرض ثوبا يساوي عشرة بخمسة عشر فيأخذ المكرم التي اقرضه على انها ثمن الثوب فيبقى عليه خمسة عشر قرضا در رد المحتار و فتح ) و بعضی صوتهای بیع عینه اینست که قرض گیرنده مثلاً کو پانزده در مثلاً قرض بده با قرض دهنده بقر زیر و جامه را که قمت این برابر ده در هم اش پانزده درم و قرض دهنده از وی بگیر آن حصه که قرض داده او را بنام اینکه این درمها بها دان جامه و آن بازده قرض اماند بر او و فيه صورة اخرى و هو ان يجعل المقرض والمقترض بينهما ثالثا في هذه الصورة فيبيع الثوب عشر من المستقرض ثم المستقرض يبيعه من الثالث بعشرة وسلم الثوب اليه تم يبيع الثالث ثوب من المقرض بعشرة ويسلم الى المستقرض فيندفع جابته وانما خلا بينهما ثالثا لتحرزا عن شراء ما باع با قل مما باع قبل نقد المن كفایه ) و در بیع عینه صورت دیگر است و آن صورت انیست که قرض گیرنده و قرض دهنده شخمص